Εκεί που το βλέμμα σπάει τη σιωπή, ξεκινάει ο έρωτας..

Γράφει ο Γιώργος Ζώσης Φεγγάρι αλλοτινά, εποχή γιορτών γύρω στο 2012, όταν γύριζα από το πατρικό, στη χώρα της Βασίλισσας με στέμμα. Με ένα sac voyage γεμάτο ταπεράκια με μουσακά και λοιπά ελληνικά εδέσματα της μάνας, μπαίνω στο τρένο από το Heathrow για τ...
Continue reading

Αλλάζουν οι σχέσεις, πιο γρήγορα κι από τα status του Facebook πια..

Γράφει ο Κωστής Παναγιωτόπουλος Η εποχή της τεχνολογίας ήταν απλά θέμα χρόνου να ενταχθεί και στις σχέσεις, να τις καθορίζει και να τις κατηγοριοποιεί. Το φλερτ μεταλλάχθηκε σε likes, η μοναδικότητα των στιγμών έγινε έρμαιο στην χαώδη έρημο της αρχικής σελί...
Continue reading

Εγώ ήμουν εκεί για σένα, αλλά εσύ ποτέ για εμένα.

Γράφει ο Nick Murdoch Όσες φορές και αν έπεσες ήμουν εκεί, να σε σηκώσω για να σταθείς ορθια, δυνατή ξανά. Ήμουν εκεί. Όσες φορές έχασες τη γή κάτω απο τα πόδια σου ήμουν εκεί. Η μόνη σταθερά που είχες, ήμουν εκεί για να πατήσεις ξανά σταθερό έδαφος και ν...
Continue reading

Αγάπη σου λέω.. κι όλα τα άλλα θα έρθουν

Γράφει ο Σπύρος Γιασεμίδης Την φιλώ, λοιπόν, μ’ εκείνο μου το φιλί που της λέει πως θέλω να γεράσουμε μαζί. Καλοκαιρινή βόλτα στην παραλιακή της Λεμεσού, ένα βράδυ με πανσέληνο. Γεμάτη η σελήνη, γεμάτη κι η καρδιά μου, αφού έχω στο πλάι μου αυτούς που αγαπώ....
Continue reading

Η ζωή ξεκινά την στιγμή που θα αγαπήσεις και θα αγαπηθείς.

Γράφει ο Γιώργος Καραγεώργος Θα έρθει κάποτε η στιγμή, που θα είσαι εσύ και ο εαυτός σου και δεν θα είστε εγωιστές, που θα είσαι εσύ όπως σε θέλεις και όχι όπως σε θέλουνε οι άλλοι, που θα είσαι εσύ και αυτό θα είναι αρκετό. Άνθρωπε... Θα έρθει κάποτε η σ...
Continue reading

Θα σε βρω εκεί που τα όρια σπάνε και πραγματοποιούνται οι ευχές.

Γράφει ο Παντελής Χατζηκυριάκου Εκεί που τα “πρέπει” υποτάσσονται στα “θέλω” και το λάθος επιβάλλεται του σωστού Και να’ μαι και πάλι εδώ. Απρόσκλητος επισκέπτης στο άβατο του μυαλού σου. Να ξεχύνομαι σαν καταρράκτης στο καταφύγιο της σκέψης σου και να με ψά...
Continue reading

Τι έμαθα φέτος το καλοκαίρι (μέρος 1ο)

Γράφει ο Λουκάς Αναγνωστόπουλος Όπου και αν παω βλέπω μπροστά μου φλαμίνγκο. Γιατί; Όχι πέστε μου γιατί. Θα καταλάβω. Είναι πιο αναπαυτικά; Πάει το ροζ με το μαγιό; Δείχνουν καλύτερα στο insta; Ελληνικό καλοκαιράκι. Η εποχή της άδειας και της ανεμελιάς, του ...
Continue reading

Ένας Άγγελος αυτοκτόνησε νωρίς. Η αγάπη της. Μέσα της…

Γράφει ο Άγγελος Μοναχικός Σκότωσε την ευτυχία της, γιατί δεν ήξερε πως να την διαχειριστεί. Μια γυναίκα που δεν κατάφερε να γνωρίσει τον έρωτα μέσα της. Μια γυναίκα που δούλευε για τα προς το ζην. Ήταν εκείνη που έγραφε με μελάνι ψυχής για την θλίψη της. ...
Continue reading

Έτσι είμαι εγώ. Μπορώ να γίνω πάλι, να ξαναγεννηθώ, αλλά δεν θα γίνω ίδια ποτέ.

Γράφει η Μπέττυ Κούτσιου Έτσι είμαι εγώ.. Πεθαίνω για έναν έρωτα και ξαναγεννιέμαι για έναν καινούργιο. Αφήνομαι να με βουλιάξεις και πνίγομαι αλλά βρίσκω πάντα ένα κλαδάκι στην άκρη της όχθης και σώζομαι. Αντλώ δύναμη από την ίδια την αδυναμία μου, μιας...
Continue reading

Και τώρα που με θυμήθηκες, η απάντηση είναι “ευχαριστώ, δεν θα πάρω”

Γράφει η Jinxie Jinx Και τώρα που θυμήθηκες να μου δώσεις εκείνη την προσοχή που τόσο καιρό περίμενα, η απάντηση είναι "ευχαριστώ, δεν θα πάρω". Δεν θα πάρω γιατί άργησες. Δεν θα πάρω γιατί όσο σε περίμενα, ξενέρωσα. Η σιωπή σου δεν έμοιαζε πια γοητευτ...
Continue reading

Μη μου τον ανεκπλήρωτο έρωτα τάραττε!!

Γράφει η Ιωάννα Πιτσιλλή Έρωτες ανεκπλήρωτοι. Πονάνε. Γλυκά όμως. Με ένα τρόπο αλλιώτικο, διαφορετικό. Πονάνε γλυκά. Ειναι οι αυτοί οι έρωτες που κάθισαν καβάλα σε ένα σύννεφο και ταξίδεψαν μαζί του πάνω από τοπία λουσμένα στο φως! Κι όμως δεν προσγει...
Continue reading

Ξεχάσαμε κι εσένα μικρέ μας πρίγκιπα, που μας έμαθες να βλέπουμε με τα μάτια της ψυχής.

Γράφει η Ελένη Σάββα Αυτός ο κόσμος, αυτός ο κόσμος που όλο προσποιείται και προχωρά και τίποτα δεν είναι όπως φαίνεται. Κανείς δεν βλέπει με την καρδιά. Κι αυτός ο πρίγκιπας; Αυτός ο μικρός πρίγκιπας που μας έμαθε τόσα; Ξεχάστηκε; Θυμάστε που μας έμαθε ...
Continue reading
Load More

Editorial

Κι αν δεν πιστεύψεις στο θαύμα, πίστεψε στην ελπίδα σήμερα..

Κι αν δεν πιστεύψεις στο θαύμα, πίστεψε στην ελπίδα σήμερα..

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Παράξενα βαραίνει αυτή η μέρα που ξημέρωσε. Λες και το κουβαλάει το κάρμα αυτής της χώρας να δένεται με την ανάγκη, την ελπίδα και το πένθος της μέρας αυτής. Πόσα «βοήθα Παναγιά» μου δεν είπαμε αυτές τις ώρες μπροστά στην καταστρ...
Μ’άλλα λόγια, πρώτοι μάγκες, άλλη μια φορά.

Μ’άλλα λόγια, πρώτοι μάγκες, άλλη μια φορά.

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Μπορεί σήμερα όπως θα περνάς στα γρήγορα τις ειδήσεις στα sites, να ακούσεις για μια Εθνική ομάδα Νέων, που πήρε ένα Παγκόσμιο Πρωτάθλημα. Μπορεί να ακούσεις σήμερα στις ειδήσεις στα γρήγορα για τα "χρυσά μωρά" που τίμησαν την Ελ...
Ο δικός μου Πόρος..

Ο δικός μου Πόρος..

Γνήσιο αρσενικό, ανάμεσα σε εκατοντάδες θηλυκά νησιά, ξεχωρίζει με την ήρεμη δύναμη και σιγουριά του. Κουβαλάει την γοητεία του παλιού με την ομορφιά της διαχρονικότητας. Είναι κάποια μέρη, που ήσυχα κι αθόρυβα, μπαίνουν στην ζωή σου και γίνονται κομμάτι από ...
Εγώ, έμαθα πώς αγαπάς, πώς ερωτεύεσαι και πώς φιλάς.. κι ήταν ότι ήθελα να ξέρω για σένα.

Εγώ, έμαθα πώς αγαπάς, πώς ερωτεύεσαι και πώς φιλάς.. κι ήταν ότι ήθελα να ξέρω για σένα.

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Κι ότι δεν καταλαβαίνουν οι άνθρωποι μην προσπαθείς να τους το εξηγήσεις. Χαμένος κόπος. Είναι ο κόσμος τους κι ο κόσμος σας. Δυο κόσμοι διαφορετικοί. Εκείνοι συστήνονται με το όνομα, την ηλικία, τη δουλειά, το εισόδημα.. Κ...
Για εκείνο το παράξενο κορίτσι, με τα πολύχρωμα μαλλιά..

Για εκείνο το παράξενο κορίτσι, με τα πολύχρωμα μαλλιά..

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Είναι ένα κορίτσι που λες, εδώ στον Πόρο, που τράβηξε την προσοχή μου αυτές τις μέρες. Είναι ένα κορίτσι με παράξενα μαλλιά και λαμπερά μάτια. Ένα κορίτσι που η ψυχή της, αντανακλάται στο ήρεμο χαμόγελό της. Είναι ένα παράξενο ...
Load More

Featured

Εγώ ήμουν εκεί για σένα, αλλά εσύ ποτέ για εμένα.

Γράφει ο Nick Murdoch Όσες φορές και αν έπεσες ήμουν εκεί, να σε σηκώσω για να σταθείς ορθια, δυνατή ξανά. Ήμουν εκεί. Όσες φορές έχασες τη γή κάτω απο τα πόδια σου ήμουν εκεί. Η μόνη σταθερά που είχες, ήμουν εκεί για να πατήσεις ξανά σταθερό έδαφος και ν...
Continue reading

Serendipity

Μ’άλλα λόγια, πρώτοι μάγκες, άλλη μια φορά.

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Μπορεί σήμερα όπως θα περνάς στα γρήγορα τις ειδήσεις στα sites, να ακούσεις για μια Εθνική ομάδα Νέων, που πήρε ένα Παγκόσμιο Πρωτάθλημα. Μπορεί να ακούσεις σήμερα στις ειδήσεις στα γρήγορα για τα "χρυσά μωρά" που τίμησαν την Ελ...
Continue reading