Σεβάσου το χρόνο σου γιατί τελειώνει και μην τον πετάς στα “σκυλιά”

Γράφει η Ιλιάδα - Ευαγγελία Κόθρα Υπάρχει κάτι μαγικό όταν μεγαλώνεις. Βρίσκεις το "ποιός είσαι". Το τι θες και τι όχι. Ο χρόνος σου μειώνεται μέρα με την μέρα και ξέρεις ότι δεν έχεις την ''άνεση'' να απολογείσαι, και να προσπαθείς να πείσεις ανόητους ανθ...
Continue reading

Δεν χάθηκε εκείνη, εκείνος την έχασε.

Γράφει η Δώρα Σαμαρά Ένας ξάστερος ουρανός κι ένα φεγγάρι μεθυσμένο, κρεμασμένο σε μια βραδιά καλοκαιρινή. Βραδιά, που ο έρωτας σκουντάει την καρδιά και της λέει :''ξύπνα''! Εκείνη βαδίζει μοναχή σε έναν δρόμο άδειο(έτσι τον βλέπει, έτσι τον θαρρεί πως είνα...
Continue reading

Πάρε πίσω και τα όνειρα, πάρε και το μέλλον. Ούτως ή άλλως ένα ψέμα ήσουν.

Γράφει η Cookie Dough Με διέλυσες. Τελείωσα, τερμάτισα. Δε νιώθω τίποτε απολύτως. Με άδειασες γαμώτο. Πάνω σε αυτό το ρημάδι το κρεβάτι χάνω τη ζωή μου. Πάνω σε αυτό το κρεβάτι μας, πάνω σ' αυτό, με στέλνω στον άλλο κόσμο. Στο διάολο να πάω θέλω, μπορώ; Μ...
Continue reading

Δεν μπορεί να γεννηθήκαμε μόνο για να επιβιώσουμε σε έναν κόσμο γεμάτο λέξεις, σκέψεις και φιλοσοφία

Γράφει η Μαρία Φουσταλιεράκη Σ’ αυτούς τους δύσκολους ομολογουμένως καιρούς που ζούμε, έχω την άποψη πως αν λιγάκι αναθεωρήσουμε τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε το κόσμο γύρω μας, η ζωή μας μπορεί να βελτιωθεί. Επίσης έχω την άποψη πως χρειάζεται επειγόντως...
Continue reading

Μια νύχτα μόνο χωρίς σκέψεις ζητάω. Μια νύχτα που θα πιστέψω πως όλα, θα πάνε καλά.

Γράφει ο Σάκης Χαλβαντζής Ένα τσιγάρο θέλω κι ένα μπουκάλι φθηνό ουίσκι. Μάλλον... δυο – τρία μπουκάλια φθηνό ουίσκι. Νομίζω καλύτερα τώρα. Τσιγάρο και ουίσκι! Και δυο - τρείς ανθρώπους για συντροφιά. Αυτούς του δυο - τρείς που αγαπάω κι εμπιστεύομαι. Να νι...
Continue reading

Το πιο όμορφο ταξίδι μου, εσύ και μόνο!

Γράφει η Στέλλα Γρηγοροπούλου Το ταξίδι μου, εσύ! Ξέρεις ε; Ταξίδι... Ξέρεις εσύ από αυτά! Η ζωή σου ενα ατελείωτο ταξίδι! Η αγάπη σου καινούργια κάθε ημέρα. Και εγώ εκεί να περιμένω αυτό το ταξίδι. Το δικό σου. Πάντα μαζί σου! Πάντα να περιμένω, πάν...
Continue reading

Οι αληθινοί άντρες, σε γδύνουν από τους φόβους σου, όχι από τα ρούχα σου!

Γράφει η Δήμητρα Γιαννοπούλου Αυτός ο τύπος "έχω το πακέτο, άρα θα γαμήσω ΚΑΙ απόψε" και που κυκλοφορεί ευθαρσώς ανάμεσά μας, δε θα πάψει ποτέ να μου προκαλεί γέλια μέχρι δακρύων. Είναι αυτός ο τύπος που δεν έχει ηλικία, αλλά έχει κοιλιακούς. Που είναι όμορ...
Continue reading

“Από το Φως ερχόμαστε και στο Φως θα επιστρέψουμε όλοι”, κι εγώ επέστρεψα στο φως.

Γράφει η Ισμήνη Κάραλη Εγώ ήμουν, εγώ, που πίστευα πάντοτε πως ο έρωτας κινεί το Σύμπαν ολόκληρο. Εγώ, εδώ, να 'μαι, που αναμετριέμαι άξαφνα με το χάος και τραβώ επιτέλους την οριζόντια, καταληκτική γραμμή λίγο πριν από το τέλος: ιδού το άρθροισμα, το υπόλ...
Continue reading

Οι γυναίκες με τα μαύρα, φοράνε την ψυχή τους για μανδύα..

Γράφει η Μπέττυ Κούτσιου Οι γυναίκες με τα μαύρα.. Φοράνε την ψυχή τους για μανδύα. Φοράνε ένα μαύρο φεγγάρι στα μαλλιά και δυο κάρβουνα στα μάτια. Έκαψαν τα πολύχρωμα φορέματα της ζωής τους σε μία φωτιά απο άδικους έρωτες και ένα βράδυ λούστηκαν με την ...
Continue reading

Τίποτα δεν αλλάζει, αν δεν επιλέξεις να κάνεις ένα βήμα πέρα από τον φόβο.

Γράφει η Ειρήνη Σταυρακάκη Διστακτική, μέσα στο φως. Μάγουλα ροδοκόκκινα, χείλη που καίνε, μάτια σμιλεμένα από μπρούτζο. Μάτια μικρά σφιγμένα στην αγκαλιά ενός χαμόγελου. Μια μέρα στα χρώματα από πινελιές της άνοιξης και πιτσιλιές καλοκαιριού. Μια μέρα ιδια...
Continue reading

Κι όσο εγώ σου έδινα ατόφια την αγάπη μου, εσύ μου απέδειξες γιατί δεν την άξιζες κορίτσι μου

Γράφει ο Παντελής Χατζηκυριάκου Προσπάθησε να αποβάλλεις αυτό το ειρωνικό χαμόγελο από τα χείλη σου κορίτσι μου. Είναι τουλάχιστον περιττό. Δεν κέρδισες κάποια μάχη μαζί μου, τα συναισθήματά μου σου παρέθεσα αυτούσια και ακατέργαστα. Διώξε αυτή την ψύχρα απ...
Continue reading

Τι είναι σπουδαιότερο να γεννιέσαι Ελληνας ή να γίνεσαι μεταξύ αγνώστων;

Γράφει ο Γιώργος Ζώσης Κάποτε στα 22 γύριζα από δω κι από κει σε μια ξεχασμένη αγγλική γλαρούπολη στο νότιο πόδι της χώρας της Βασίλισσας με στέμα. Περιπλανώμενος με μια τσάντα στην πλάτη συναντώ κάποια φιλαράκια από Λιβύη, άλλα από Κύπρο, Ελλάδα, Σκωτία, ...
Continue reading
Load More

Editorial

Τα συναισθήματα θέλω να τα νιώθω ατόφια και απόλυτα.

Τα συναισθήματα θέλω να τα νιώθω ατόφια και απόλυτα.

​Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου  Όχι δεν θέλω να ηρεμήσω. Ούτε χρόνο θέλω. Ούτε χώρο. Θέλω να τα νιώσω όλα. Στο έπακρο, στην ένταση, στο απόλυτο. Εκεί που όλα τα συναισθήματα βαράνε κόκκινο και σου κόβουν την ανάσα! Είμαι άνθρωπος ακούς; Νιώθω και ποτέ και κα...
Η αξιοπρέπεια βλάκα μου, αξίζει, δεν κοστίζει.

Η αξιοπρέπεια βλάκα μου, αξίζει, δεν κοστίζει.

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Μην ταράζεσαι βλάκα μου. Δεν είσαι ο μόνος που την πάτησε σε αυτό το "δούναι και λαβείν" στις σχέσεις. Είναι που κανείς δεν σου είπε, πως όσα παίρνεις στην διάρκεια, δεν είναι αρκετά. Δεν είναι αρκετά γιατί εσύ μετράς με αριθμού...
Δικαίωμά σου να πουλάς το παραμύθι σου, επιλογή μου να μην το αγοράσω..

Δικαίωμά σου να πουλάς το παραμύθι σου, επιλογή μου να μην το αγοράσω..

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Άκου λοιπόν τι γίνεται. Δεν αλλάζω μεγαλώνοντας. Αλλάζουν όμως οι προτεραιότητές μου και το χρόνο μου τον μετρώ διαφορετικά. Μπορείς να υπάρχεις γύρω μου, μπορείς να βαφτίζεις τον εαυτό σου όπως θες. Φίλο, εχθρό, σύμμαχο, οικογ...
Ζεσταίνεσαι;; Κάνε κάτι για να βοηθήσεις..

Ζεσταίνεσαι;; Κάνε κάτι για να βοηθήσεις..

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Ζέστη λέει ε;; Ναι, σιγά την διαπίστωση θα μου πεις... ανοίγεις και το μπαλκόνι σου και το νιώθεις! Άκου όμως τώρα λίγο.. εσύ κι εγώ, την λύση θα την βρούμε! Είτε θα θυμηθούμε τα παιδικά μας χρόνια και θα αρχίσουμε τα μπουγέλ...
Θα τα ξαναπούμε γελαστό κορίτσι.

Θα τα ξαναπούμε γελαστό κορίτσι.

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Τελικά είμαστε η τελευταία μας εικόνα; Εκείνη είναι που μας καθορίζει; Κι ότι κάναμε πριν; Ότι υπήρξαμε πριν; Τίποτα; Σαν να μην υπηρξαμε; Σαν να μην έγινε; Έφυγε η Νανά λέει το δελτίο της μέρας. Η Νανά της νευρικής ανορεξί...
Load More

Featured

Σεβάσου το χρόνο σου γιατί τελειώνει και μην τον πετάς στα “σκυλιά”

Γράφει η Ιλιάδα - Ευαγγελία Κόθρα Υπάρχει κάτι μαγικό όταν μεγαλώνεις. Βρίσκεις το "ποιός είσαι". Το τι θες και τι όχι. Ο χρόνος σου μειώνεται μέρα με την μέρα και ξέρεις ότι δεν έχεις την ''άνεση'' να απολογείσαι, και να προσπαθείς να πείσεις ανόητους ανθ...
Continue reading

Serendipity

Η κρυφή ομορφιά της Κυριακάτικης Αθήνας..

Γράφει ο Γιώργος Ζώσης Περιπλανιομουν ενα πρωι στους καταπρασινους αθηναικούς δρόμους με ακακίες και τζακαράντες . Οι ζεστές καλοκαιρινές μέρες έχουν ξεκινήσει για τα καλά και όπως καθε καλοκαίρι η Αθήνα βράζει. Όμως στους πράσινους δρόμους της Ρηγίλλη...
Continue reading