Ο έρωτας, τα απαιτεί όλα ή τίποτα.

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου​ Ο έρωτας δεν έχει αποχρώσεις. Είναι απόλυτος, ατόφιος. Σαν αρσενικό παλιάς κοπής. Έχει μαύρο ή άσπρο. Ειναι τα πάντα ή τίποτα. Δεν έχει ούτε πολυ, ούτε λίγο. Ή τα δίνεις όλα, ή δεν δίνεις τίποτα. Δεν αντέχει στα χλιαρά και ...
Continue reading

Εκείνα που σου λέει κάθε ξημέρωμα ο ουρανός..

Γράφει η Ειρήνη Τσικρίκα Μάτια χρυσά, που όταν τα ανοίγει, καταλαμβάνουν όλο το πρόσωπο. Μαλλιά καστανά, γεμάτο από κοκκινωπές μικρές μίξεις που όταν τα χτυπάει το φώς του ήλιου δεν μπορείς να πάρεις τα μάτια σου από πάνω του. Λίγες κουβέντες. Μετρημένες ...
Continue reading

Αν ήθελε, θα επικοινωνούσε. Όλα τα άλλα, είναι δικαιολογίες..

Γράφει η Αριάδνη Αρβανίτη Γιατί δεν σου απαντάει; Γιατί δεν στέλνει μήνυμα; Γιατί έχει εξαφανιστεί; Γιατί δεν σηκώνει το χεράκι του να πληκτρολογήσει το νούμερό σου να σε πάρει ένα τηλέφωνο; Γιατί, γιατί, γιατί; Τόσα ερωτήματα που προσπαθούν να βρουν μια απ...
Continue reading

Η δική μου φίλη, είναι πάντα εκεί ακόμη κι όταν μας χωρίζουν χιλιόμετρα.

Γράφει η Δήμητρα Γιαννοπούλου "Δημητρού, το μόνο που μας ανήκει σ' αυτή τη ζωή ειναι ο χρόνος, γι' αυτό οφείλουμε να τον διαχειριζόμαστε όπως πραγματικά επιθυμούμε". Αυτή η φράση είναι από τα σπουδαιότερα δώρα που έχω λάβει, από έναν πραγματικά σπουδαίο άν...
Continue reading

Ό,τι αγαπώ είναι δικό μου, και το ταξιδεύω μακριά..

Γράφει η Ψυχολόγος, Ελπίδα Γεωργακοπούλου Τον τελευταίο καιρό μ΄απασχολεί πολύ το θέμα των σχέσεων. Βλέπω ολοένα και πιο συχνά γύρω μου τους ανθρώπους να κλείνονται ερμητικά στο μικρόκοσμό τους, τη ίδια στιγμή που λαχταρούν να εισπράξουν ενδιαφέρον και νοιά...
Continue reading

Κι αν κάνεις το λύκο να σωπάσει, μπορεί να σου χαρίσω τ’ομορφότερο παραμύθι.

Γράφει η Νέρη Σταβαράκη Και κάπως έτσι ξαναμπήκες στην ζωή μου. Απλά… Και κάπως έτσι, ξύπνησαν όλα τα παραμύθια μέσα μου. Ζωντάνεψαν οι πριγκίπισσες, τα βασιλόπουλα και όλοι οι δράκοι και οι κακές μάγισσες της ζωής μου. Έχουν περάσει χρόνια από τότε που μ...
Continue reading

Εκείνο το κορίτσι που πλάι σου χαμογελά, εκείνο να προτιμάς.

Γράφει η Ρένα Γέρου Να προτιμάς εκείνο το κορίτσι που σου κλέβει το μπλουζάκι και το φορά να σ' έχει πάνω της διαρκώς. Που σε φιλά μπροστά σε όλο τον κόσμο χωρίς να ντρέπεται κι ας την κοιτάνε όλα τ' αγόρια που την γουστάρουν. Να προτιμάς εκείνο το κορίτσ...
Continue reading

Ένα αεράκι έρωτα παλιού φύσηξε απόψε..

Γράφει η Σαντίνα Δεναξά Ένα αεράκι φύσηξε απόψε έρωτα παλιού. Ρίγησαν οι σπόνδυλοι του μυαλού, ένας προς έναν, στο φύσηγμά του. Μια δοκιμασία αιωρήθηκε απειλητική από πάνω μου, την ώρα που ανάσαινα μνήμες. Ένα αεράκι σαν παλιό κρασί που άνοιξε κι από μ...
Continue reading

Η γλυκιά μελαγχολία του αποκαλόκαιρου..

Γράφει η Κωνσταντίνα Ποζουκίδου   Και τώρα που το καλοκαίρι φτάνει αισίως στο τέλος του, μπορώ με σιγουριά να πω και να βρω και μερικούς υποστηρικτές, ότι δεν είμαστε όλοι καλοκαιρινοί τύποι! Βλέπω παρέες που διανύουν τις τελευταίες μέρες των διακο...
Continue reading

Να σε άγγιζα μια στιγμή ακόμα..

Γράφει η Ιωάννα Πιτσιλλή Μου λείπεις. Είναι κάτι βράδια που η λογική βγαίνει για τσάρκες και το μυαλό αφήνεται και ταξιδεύει ανενόχλητο σε μέρη απαγορευμένα. Μπαίνει σε δωμάτια κλειστά και ανάβει φώτα. Βάζει στο πικ απ μουσική τζαζ και κάθεται σε μπερ...
Continue reading

Ήρθες και με έμαθες πως η αγάπη αξίζει όταν είναι αμοιβαία.

Γράφει η Μαρίσα Παππά Ήρθες όπως εγώ σε ονειρεύτηκα. Επίγειος θεός να με λυτρώσει από όλες τις βασανιστικές μέρες και τις σκέψεις που τρομοκρατούν το μυαλό μου και το βομβαρδίζουν. Ήρθες όπως εγώ σε ήθελα, απόλυτα και ακέραια να με πάρεις μαζί σου μακριά χ...
Continue reading

Με ξεγέλασα και σήμερα πως είμαι καλά..

Γράφει η Μπέττυ Κούτσιου Με ξεγέλασα και σήμερα πως είμαι καλά. Πως δεν σε σκέφτομαι. Πως συνέχισα την ζωή μου.. Ξύπνησα, ήπια καφέ έκανα μπάνιο όπως κάθε πρωί, περπάτησα πήγα στη δουλειά.. Βγήκα με την φίλη μου βόλτα, είδα τηλεόραση έφαγα κάτι πρόχειρο γ...
Continue reading
Load More

Editorial

Ο έρωτας, τα απαιτεί όλα ή τίποτα.

Ο έρωτας, τα απαιτεί όλα ή τίποτα.

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου​ Ο έρωτας δεν έχει αποχρώσεις. Είναι απόλυτος, ατόφιος. Σαν αρσενικό παλιάς κοπής. Έχει μαύρο ή άσπρο. Ειναι τα πάντα ή τίποτα. Δεν έχει ούτε πολυ, ούτε λίγο. Ή τα δίνεις όλα, ή δεν δίνεις τίποτα. Δεν αντέχει στα χλιαρά και ...
Μια βόλτα η ζωή, και φρόντισε να (σου) αξίζει! 

Μια βόλτα η ζωή, και φρόντισε να (σου) αξίζει! 

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Μια βόλτα η ζωή και κανείς δεν σου υπόσχεται πως δεν θα έχει λακούβες. Κανείς δεν σου υπόσχεται πως δεν θα έχει κακοτοπιές και σκοτάδια. Κανείς δεν σου υπόσχεται πως δεν θα πέσεις και δεν θα γκρεμοτσακιστείς. Μια βόλτα η ζωή ...
Κι αν δεν πιστεύψεις στο θαύμα, πίστεψε στην ελπίδα σήμερα..

Κι αν δεν πιστεύψεις στο θαύμα, πίστεψε στην ελπίδα σήμερα..

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Παράξενα βαραίνει αυτή η μέρα που ξημέρωσε. Λες και το κουβαλάει το κάρμα αυτής της χώρας να δένεται με την ανάγκη, την ελπίδα και το πένθος της μέρας αυτής. Πόσα «βοήθα Παναγιά» μου δεν είπαμε αυτές τις ώρες μπροστά στην καταστρ...
Μ’άλλα λόγια, πρώτοι μάγκες, άλλη μια φορά.

Μ’άλλα λόγια, πρώτοι μάγκες, άλλη μια φορά.

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Μπορεί σήμερα όπως θα περνάς στα γρήγορα τις ειδήσεις στα sites, να ακούσεις για μια Εθνική ομάδα Νέων, που πήρε ένα Παγκόσμιο Πρωτάθλημα. Μπορεί να ακούσεις σήμερα στις ειδήσεις στα γρήγορα για τα "χρυσά μωρά" που τίμησαν την Ελ...
Ο δικός μου Πόρος..

Ο δικός μου Πόρος..

Γνήσιο αρσενικό, ανάμεσα σε εκατοντάδες θηλυκά νησιά, ξεχωρίζει με την ήρεμη δύναμη και σιγουριά του. Κουβαλάει την γοητεία του παλιού με την ομορφιά της διαχρονικότητας. Είναι κάποια μέρη, που ήσυχα κι αθόρυβα, μπαίνουν στην ζωή σου και γίνονται κομμάτι από ...
Load More

Featured

Εκείνα που σου λέει κάθε ξημέρωμα ο ουρανός..

Γράφει η Ειρήνη Τσικρίκα Μάτια χρυσά, που όταν τα ανοίγει, καταλαμβάνουν όλο το πρόσωπο. Μαλλιά καστανά, γεμάτο από κοκκινωπές μικρές μίξεις που όταν τα χτυπάει το φώς του ήλιου δεν μπορείς να πάρεις τα μάτια σου από πάνω του. Λίγες κουβέντες. Μετρημένες ...
Continue reading

Serendipity

Η Λήμνος με τα μάτια μου..

Γράφει η Ανθή Γεώργα Κοιτάζοντας το χάρτη, εκεί κάπου στο βόρειο και ανατολικό Αιγαίο, δεσπόζει ένα νησί. Ένα νησί μ’ ένα σχήμα περίεργο, που μοιάζει να χωρίζεται στα δύο, ίσως και στα τέσσερα. Πολλοί δεν ξέρουν καν πού βρίσκεται, άλλοι πάλι στο άκουσμα τ...
Continue reading