Ψυχολογια

Να γίνομαι καλύτερος άνθρωπος τώρα που ζω, που μπορώ.

Γράφει η Σαντίνα Δεναξά

Ευλογία είναι να έχεις χρόνο.

Χρόνο να ζεις, να ελπίζεις , ν’ αγαπάς και να μάχεσαι.

Να έχεις κάθε μέρα ευκαιρία να τα πας καλύτερα εκεί που χωλαίνεις.

Να έχεις την τύχη να δεις τον ήλιο κατάματα γι’ άλλη μία φορά.

Ν’ αγναντέψεις τον ορίζοντα και να γεμίσεις τους πνεύμονές σου με οξυγόνο.

Ν’ αφουγκραστείς την φύση και τους ήχους της.

Να νιώσεις μέρος του θείου σχεδίου, του Όλου.

Μόνο ευγνωμοσύνη έχω, χρόνε, για σένα.

Θέλω να μου δίνεσαι κι ας πέφτω στις τρικλοποδιές της ζωής.

Θέλω να σε έχω για να μπορώ να στέκομαι πάλι στα πόδια μου οπλισμένη με νέα αποφασιστικότητα.

Δεν με απασχολεί το άγγιγμά σου, που αφήνει ίχνη βαθιά στην επιδερμίδα μου.

Περισσότερο με νοιάζουν  οι ρυτίδες της ψυχής μου.

Ακόμη όμως κι αυτές, μόνο εσύ μπορείς να τις απαλύνεις με την σοφία που χαρίζεις στο πέρασμά σου.

Διότι είσαι σπουδαίος δάσκαλος.

Αυστηρός ναι μεν, αλλά πάνσοφος.

Ξεκαθαρίζεις τα τοπία εκεί όπου η ανθρώπινη όραση αποδυναμώνεται από την ομίχλη των συναισθημάτων.

Χαίρομαι που είσαι εδώ. Εσύ είσαι το δώρο μου. Εσένα επιθυμώ.

Κάθε τέλος Δεκεμβρίου αποχαιρετώ τις παλιές συμπεριφορές και τα λάθη μου.

Είναι τότε που ετοιμάζομαι ν’ ανταμώσω νέες προοπτικές.

Ν’ αποδείξω ότι έμαθα πως ν’αγαπάω πιο πολύ την ζωή, τους άλλους και κυρίως τον εαυτό μου.

Εσύ δεν αλλάζεις. Έρχεσαι με μια άλλη ονομασία που είναι μόνο για τα ημερολόγια.

Παραμένεις ο ίδιος. Το ζητούμενο είναι ν’ αλλάζω εγώ.

Να γίνομαι καλύτερος άνθρωπος τώρα που ζω, που μπορώ.

Σου υπόσχομαι να μην σε σπαταλήσω ανώφελα εφέτος.

Να εκμεταλλευτώ όλα σου τα μικροσκοπικά δευτερόλεπτα.

Να τα διαχειριστώ με σύνεση κι ευαισθησία.

Πολύτιμέ μου χρόνε, γενναιόδωρέ μου σύμμαχε,

μια ευχή μόνo  σιγοψιθυρίζουν τα χείλη μου:

Μην σταματάς να έρχεσαι και να μακραίνεις την ζωή μας.

 

Σαντίνα Δεναξά

  • Bio
  • Latest Posts

About

Οι λέξεις είναι μαγικές. Δημιουργούν τέτοιες σχέσεις μεταξύ τους που δίνουν νόημα σε κάθε μας στιγμή, αρκεί να τις αποτυπώσεις στο χαρτί με την καρδιά σου. Τις αγαπώ πολύ γιατί σηκώνουν με αντοχή απίστευτο φορτίο και λυτρώνουν κάθε βασανισμένη ψυχή. Είναι το καταφύγιό μου όταν η ζωή εκεί έξω λυσσομανά... Ελάτε στην σκέπη τους, μόνο κερδισμένοι θα βγείτε.

(Visited 1 times, 1 visits today)
No Comments

    Leave a Reply