Ψυχολογια

Τα 40 που φοβόμουν, ήταν το καλύτερο δώρο της ζωής!

Γράφει η Ρένα Γέρου

Φοβόμουν το 40!  Ήταν ο αριθμός που με τρόμαζε.  Πίστευα πως αν έπιανα αυτή την ηλικία θα γερνούσα. Οριστικά κι αμετάκλητα, ηλικιωμένη κυρία. Τρόμαζα στην σκέψη της  τούρτας φορτωμένης με 40 σαράντα ολόκληρα κεράκια να τα σβήσω. Πανικός.

Η μητέρα μου έλεγε θυμάμαι πως τα 40 είναι η καλύτερη ηλικία μιας γυναίκας. Μα τώρα που το καλοσκέφτομαι το ίδιο έλεγε για κάθε δεκαετία που έκλεινε. Σαν να δικαιολογούσε ή να ξόρκιζε το χρόνο και την φθορά του με την ευγενική της σκέψη. Μάλλον τον καλόπιανε να της φερθεί ευσπλαχνικά.

Εγώ δεν πίστευα σε τέτοια. Η καλύτερη δεκαετία μου ήταν από τα 10 μέχρι τα 17 που πήγαινα σχολείο.  Που άνοιγα την τσάντα και κάποιος είχε φροντίσει να βάλει μέσα κολατσιό. Που έκανα λάθη και κοπάνες κι ο Ματζουράνης ο καθηγητής της τάξης με πράο ύφος έλεγε: « Θα σας συγχωρήσω αυτήν την φορά..»  και πάντα μας συγχωρούσε κι εγώ κι ο Γιώργος ο καλύτερος φίλος μου πηγαίναμε στο Selana μια καφετέρια στον Μακρύ Γιαλό της Μυτιλήνης και πίναμε καφέ καπνίζοντας και κανένα τσιγάρο και συζητώντας ατέλειωτες συζητήσεις με όνειρα.

Μετά, ξαφνικά και χωρίς να το καταλάβω (ορκίζομαι) έγινα 40. Έπρεπε να φροντίζω το σπίτι, τον Μιχάλη και τα παιδιά. Κι εγώ; Σχεδόν δεν με έβλεπα ούτε στον καθρέφτη, παρά μόνο τη στιγμή που άπλωνα το μέηκ απ για να πάω στην δουλειά. Νομίζω είχα χαθεί στα ενδιάμεσα χρόνια προσπαθώντας να στήσω τη ζωή μου. Να σπουδάσω, να ερωτευτώ να κάνω οικογένεια, να δουλεύω διαρκώς .

Κι όταν είδα εκείνη την τούρτα που νόμιζα θα με κάψει με τόσα κεριά πάνω της , χαμογέλασα μ’ ένα τεράστιο χαμόγελο. Τώρα ήξερα γιατί η μητέρα μου έλεγε ήταν η καλύτερη ηλικία. Είχα την εμπειρία και την γνώση πια. Είχα την ωριμότητα και την δύναμη της ψυχής. Μπορούσα να κρίνω καλύτερα, να δω καθαρότερα και να δουλέψω όσο χρειαζόταν. Ναι στα 40 δεν μπορούσες πια να με πιάσεις κορόιδο ή να μου περάσεις τις δικές σου απόψεις σαν σωστές. Είχα κατασταλάξει στο τι ήταν το Θέλω και τι το Πρέπει. Στο πιο ήταν το πραγματικά δικό μου όνειρο κι όχι τι μου επέβαλε η κοινωνία που ζούσα.

Στα 40 μεγάλωσα αρκετά να εκτιμήσω τα δώρα της ζωής, την οικογένεια που έφτιαξα, τα παιδιά που έκανα, την ευτυχία να είμαι καλά και να στέκομαι δυνατή να τους στηρίζω. Την αγάπη που μου έδιναν. Κατανόησα πως ήμουν η άγκυρα σ’ ένα καράβι που ταξίδευε στη ζωή και ήμουν πολύ σημαντική για όσους ήταν κοντά μου.

Στα 40 έγινα πάλι ανέμελη κι ευτυχισμένη. Γιατί τότε κατάλαβα πόση αξία έχει η ζωή μακριά από νούμερα, ηλικίες κι άλλους αριθμούς. Στα 40 είδα πια με την καρδιά μου.

Ρένα Γέρου

  • Bio
  • Latest Posts

About

Ονομάζομαι Ρένα. Το ψευδώνυμο μου είναι Ρένα Γέρου. Το κανονικό μου όνομα είναι Ειρήνη Γεροντάρα. Είμαι καθηγήτρια Αγγλικών και μητέρα τριών παιδιών. Γεννήθηκα και μεγάλωσα στην Μυτιλήνη. Ζω με την οικογένεια μου στην Αντίκυρα, Βοιωτίας. Γράφω διαρκώς. Δεν μπορώ να μην γράφω. Έχω εκδώσει μια ποιητική συλλογή με τίτλο "Στάλα στάλα τον έρωτα" από τις εκδόσεις "Άλλωστε" ενώ ετοιμάζω και μια δεύτερη. Ονειρεύομαι να ταξιδέψω, όμως σαν μητέρα παιδιού με ειδικές ανάγκες αυτό το όνειρο παραμένει δύσκολο. Ταξιδεύω γράφοντας. Στα προσεχή μου σχέδια είναι η ολοκλήρωση ενός μυθιστορήματος και η έκδοση του!

(Visited 1 times, 1 visits today)
No Comments

    Leave a Reply