Σχεσεις

Φτάνει πια με τις καβάντζες!

Γράφει ο Παντελής Χατζηκυριάκου
Συγγνώμη καρδούλα μου. Δεν βρήκα άλλο τρόπο να στο πω, όχι ότι υπάρχει λόγος να σου δώσω εξηγήσεις, άλλα συγγνώμη.
Συγγνώμη που έπαψα να σε δικαιολογώ.
Συγγνώμη που σταμάτησα να αποτελώ ο ίδιος έναν λόγο να με κοροϊδεύεις.
Συγχώρεσέ με που δε θα είμαι εγώ πια το κίνητρο να παραμυθιάζεις τον εαυτό σου για μια μελλοντική ευτυχία υπό προϋποθέσεις.
Που δεν σου δίνω πλέον τα περιθώρια να ξεβολευτείς από την δυστυχία που διάλεξες και τώρα πια βιώνεις και
που έπαψα πια να ενσαρκώνω για εσένα την έννοια του σίγουρου και της “Καβάτζας”.
Δεν φταίει κανένας άλλος κορίτσι μου, παρά μόνο αυτή η λογική.
Η λογική αυτή που σου δίνει την εντύπωση πως κάποιοι άνθρωποι είναι όντα ενός κατώτερου θεού
και θα πρέπει έτσι να προσαρμόζονται στα δικά σου θέλω.
Πως Θα πρέπει να κόβονται και να ράβονται στα μέτρα της αλαζονείας και της πλεονεξίας σου συντηρώντας έτσι το αίσθημα της ανωτερότητάς σου.
Ως πότε θα βλέπεις τον κάθε άνθρωπο σαν ένα ακόμα βήμα στη σκάλα της επιτυχίας σου ψυχή μου;
Ως πότε θα χτίζεις όνειρα και θα κάνεις σχέδια βασισμένα στην ανοχή και την αδυναμία του άλλου;
Γιατί θα πρέπει να αποτελεί ο καθένας κι ένα κομμάτι του παζλ της ευτυχίας σου, δίνοντας σου έτσι τη δυνατότητα επιλογής συγκεκριμένων κομματιών του εαυτού του προκειμένου να συμπληρώσεις εντέλει τη μοναξιά σου;
Όσο ευεργετική και να μοιάζει αυτή η προσωρινή επιρροή πάνω στους άλλους θα έρθει η ώρα που θα βρεθείς αντιμέτωπη με τις πράξεις σου.
Θα έρθει η ώρα που θα καταλάβεις πως πλέον είσαι ολομόναχη και η μόνη υπεύθυνη για αυτό είσαι εσύ και το ότι μέχρι τώρα
έβλεπες τον κάθε άνθρωπο σαν μια ζυγαριά και αποφάσιζες για αυτόν ανάλογα με το εάν έγερνε ή όχι προς το μέρος σου.
Που ακόμα και τις φορές που τα συν του ήταν ελάχιστα συγκριτικά με τα πλην του, προσπαθούσες με κάποιο τρόπο να τα καρπωθείς και αυτά.
Αποδέσμευσε επιτέλους την αγάπη από το κέρδος μικρή μου. Διαχώρισε την δοτικότητα από το αντάλλαγμα, τον έρωτα από την ασφάλεια και την αλήθεια από το ψέμα.
Υπάρχει κάθε ώρα και στιγμή χρόνος και τρόπος να κατέβεις από το τεντωμένο σχοινί πάνω στο οποίο βαδίζεις και να κάνεις μια νέα αρχή.
Μια αρχή χωρίς βάσεις, χωρίς σίγουρες λύσεις και χωρίς δεύτερες σκέψεις.
Ζήσε αυτό το ταξίδι όπως ακριβώς του πρέπει. Με ειλικρίνεια, συναίσθημα, ρίσκα και θυσίες.
Χάρισε αλήθεια στον εαυτό σου και αγάπη σε όσους την χρειάζονται.
Παντελής

  • Bio
  • Latest Posts

About

26 χρόνων από την Θεσσαλονίκη. Αν και πτυχιούχος λογιστής επαγγελματικά άστατος στην προσπάθειά μου να μην αφήσω αυτή τη χώρα, αυτή την πόλη! Τον ελεύθερό μου χρόνο με ένα χαρτί και ένα στυλό προσπαθώ να δώσω μορφή στις σκέψεις και τα συναισθήματα που προκαλεί η κοινωνική, επαγγελματική και συναισθηματική ανισορροπία των ημερών. Χάρη στην γραφή, τον αθλητισμό, την μουσική και πότε - πότε το ζεϊμπέκικο καταφέρνω να δραπετεύω από το ταξίδι της εσωτερικής αναζήτησης και να διοχετεύω κάπου την ενέργειά μου. Στόχος μου; Ένας και μοναδικός, να παραμείνω αυτούσιος και ονειροπόλος στον αγώνα μου για επιβίωση σε μια διαρκώς μεταβαλλόμενη εποχή! Love Letters profile

(Visited 1 times, 1 visits today)
No Comments

    Leave a Reply