Σχεσεις

Όσο θα θέλω να γυρνώ στην αγκαλιά σου, ο χρόνος θα είναι φίλος!

Γράφει ο Λουκάς Αναγνωστόπουλος

Ο χρόνος μπορεί να είναι εχθρός ή σύμμαχος του ανθρώπου ανάλογα με το πως του φέρεται. Αν πας να τον πολεμήσεις το πιθανότερο είναι να καταφύγεις σε γελοίες μεθόδους με αμφίβολα αποτελέσματα. Αν τον σεβαστείς και τον αποδεχτείς ως μέρος της ζωής θα σου χαρίσει κάποιες αρετές σε αντάλλαγμα των νιάτων και των αντοχών που αφαιρεί. Βέβαια μπορείς να πουλάς την ψυχή σου στους σύγχρονους Μεφιστοφελήδες για να μείνεις νέος σαν τον Φάουστ ή να τον αφήσεις να σε συνοδέψει στην πορεία σου σαν ενοχλητικό πολλές φορές και συνάμα σοφό συνταξιδιώτη.  Σε τελική ανάλυση, δική σου η μορφή και η ψυχή, δικές σου οι επιλογές με το ανάλογο τίμημα. Γιατί το ρημάδι το τίμημα πάντα το πληρώνεις, ότι και αν επιλέξεις να κάνεις.

Όταν όμως είσαι ζευγάρι τα δεδομένα και οι συνέπειες αλλάζουν. Το πως αντιμετωπίζεις τον/την σύντροφο σου με την πάροδο του χρόνου επηρεάζει άμεσα την σχέση σας. Αφορμή για αυτή την σκέψη είναι η αύξηση των αριθμών των διαζυγίων ή χωρισμών σε ζευγάρια που ήταν μαζί για πολλά χρόνια. Η πρώτη εξήγηση είναι απλή και αφορά στην χαλάρωση των κοινωνικών συμβάσεων. Παλιότερα θεωρούνταν αδιανόητο ή πολύ δύσκολο ζευγάρια να χωρίζουν, τώρα θεωρείται φυσιολογικό. Μια δεύτερη εξήγηση όμως έχει να κάνει με τον χρόνο. Στις ανθρώπινες σχέσεις ο χρόνος επιδρά διττά. Από τη μια πλευρά βρίσκεται η φθοροποιός επίδραση του και από την άλλη δυναμώνουν τα αισθήματα αγάπης και συντροφικότητας. Το ποιο θα επικρατήσει βασίζεται στην ουσία της σχέσης και τον χαρακτήρα των ανθρώπων.

Κακά τα ψέματα. Ο έρωτας και το πάθος στο ζευγάρι κάποια στιγμή θα υποχωρήσουν. Θα σιγοκαίνε αλλά δεν θα βάζουν πυρκαγιές στην καρδιά. Τυχερά όσα ζευγάρια κρατάνε άσβεστη την φλόγα, αλλά εδώ ασχολούμαι με τον κανόνα και όχι τις εξαιρέσεις. Συνεπώς, τι σε κρατάει και τι σε διώχνει από δίπλα του/της ; Σε κρατάνε οι ωραίες στιγμές που ζήσατε μαζί, τα ζόρια που μοιραστήκατε, τα γέλια και τα κλάματα σε χαρές και λύπες. Σε διώχνει η αμείλικτη ρουτίνα, αυτή η κωλοφράση «πάλι τα μούτρα σου θα δω και σήμερα».

Στο τέλος της μέρας, όσο και αν επιδρά θετικά ή αρνητικά ο χρόνος σε μια σχέση, το ερώτημα είναι άλλο. «Θέλω να μοιραστώ μαζί σου το ηλιοβασίλεμα της ζήσης μου με όση γλύκα και πίκρα κουβαλά αυτό το μοίρασμα;». Αν σας φαίνεται εξεζητημένο το ερώτημα κάντε το πιο απλό: «Θέλω να γυρίσω σπίτι και να σε πάρω μια ζεστή αγκαλιά;».  Αν η απάντηση είναι ναι πιάσε το χέρι του/της και μην φοβάσαι τίποτα, ούτε χρόνο ούτε άνθρωπο. Αν η απάντηση είναι όχι, δείξε τιμιότητα και γενναιότητα απέναντι στον άλλον και σε όσα ζήσατε μαζί και ας συνεχίσει ο καθένας χώρια.

Τα σέβη μου.

 

Ατάκτως Γραφόμενα

  • Bio
  • Latest Posts

About

Είμαι ο Λουκάς Αναγνωστόπουλος. Πατέρας, σύζυγος, δημόσιος υπάλληλος. Ο ορισμός του μικροαστού. Απενεχοποιημένα αποδεχόμενος τον ρόλο μου εξακολουθώ να αναζητώ τον χρόνο και τον χρήμα που θα μου επιτρέψουν ανενόχλητα να διαβάζω και να ταξιδεύω. Διαβάζετε με δική σας ευθύνη τα ατάκτως ερριμμένα γραπτά μου.

(Visited 1 times, 1 visits today)
No Comments

    Leave a Reply