Εξομολογησεις

Αρκεί να βγάλεις όρθιος τον γύρο και ας έχεις δεχτεί του κόσμου τα χτυπήματα.

Γράφει ο Λουκάς Αναγνωστόπουλος

Γεννήθηκες σε μια φτωχική φάτνη με συντροφιά τα χνώτα των ζώων να ζεσταίνουν το βρεφικό κορμάκι Σου. Γεννήθηκες κυνηγημένος πρόσφυγας, με τους δικούς σου να προσπαθούν να σε γλιτώσουν από την κακία, την παράνοια και το λεπίδι αυτού του κόσμου. Χιλιάδες χρόνια μετά, εξακολουθούν να γεννιούνται μωράκια σε σκηνές που τις χτυπάνε το λιοπύρι και η παγωνιά, σε βάρκες που χαροπαλεύουν με τα κύματα, σε παραπήγματα και κατεστραμμένα κτίσματα νοσοκομείων.

Πλέον το λεπίδι και η μάχαιρα άλλαξαν μορφή και έγιναν «έξυπνες» βόμβες και drones και όπλα αλλά το αποτέλεσμα είναι το ίδιο. Αυτός ο κόσμος μισεί την ομορφιά της παιδικής αθωότητας και θέλει να την σβήσει όποτε μπορεί. Μια χάρη μπορώ να σου ζητήσω μόνο. Μην βιαστείς να πάρεις τα αγγελούδια κοντά Σου. Άστα να παίξουν στο επίγειο περιβόλι και να μαλακώνουν τις ουλές του παλιόκοσμου. Βλέπεις δεν έχω πια αλλού ν’ απευθυνθώ μιας και η λογική και η συμπόνια έχουν γίνει νησίδες στην θάλασσα της ανθρώπινης αδιαφορίας.

Γεννήθηκες στην Καισάρεια. Αρχοντόπαιδο με στρωμένο τον δρόμο της επαγγελματικής και οικονομικής επιτυχίας. Βασίλειο σε έλεγαν. Διάλεξες τον δύσκολο δρόμο της ανιδιοτελούς προσφοράς. Έφτιαξες το Πτωχοκομείο, όπου οι αδύνατοι έβρισκαν φροντίδα και περίθαλψη, οι ανειδίκευτοι ευκαιρίες επαγγελματικής κατάρτισης. Η Ιστορία στο ξεπλήρωσε.

Την ασκητική μορφή, τα ράσα, τα αγριωπά μούσια, το αυστηρό βλέμμα τα μετέτρεψε σε ένα χαρωπό, εύσωμο παππούλη που μοιράζει δώρα. Ας είναι. Χιλιάδες χρόνια μετά και αφού ταξιδεύουμε σε γαλαξίες δεν έχουμε βρει τρόπο να εξαλείψουμε την φτώχεια, την ανεργία και τις αρρώστιες των ανθρώπων. Χιλιάδες χρόνια μετά τα σύγχρονα Πτωχοκομεία παραμένουν νησίδες στην θάλασσα της ανθρώπινης εγκατάλειψης.

Είθισται οι γιορτινές μέρες να περιέχουν μεταξύ άλλων την ανασκόπηση της χρονιάς , τον απολογισμό και την υπόσχεση στον εαυτό μας για βελτίωση και ένα φωτεινότερο μέλλον για μας και τους δικούς μας. Δεν κομίζω γλαύκας εις Αθήνας όταν επισημαίνω ότι το 2016 ήταν το λιγότερο μια ζόρικη χρονιά για όλους μας. Ούτε φαντάζομαι ότι ελπίζει κανείς σε μια θεαματική βελτίωση του 2017.

Καμιά φορά αρκεί να βγάλεις όρθιος τον γύρο και ας έχεις δεχτεί του κόσμου τα χτυπήματα. Αυτό ισχύει και σε ατομικό επίπεδο και στην ανθρωπότητα. Αρκεί στην παλαβομάρα των καιρών να κρατήσουμε όσο μπορούμε την ανθρωπιά μας και την κοινή λογική. Εύχομαι ολόψυχα σε σας και τους δικούς σας καλές γιορτές.

 

Τα σέβη μου.

Λουκάς Αναγνωστόπουλος

  • Bio
  • Latest Posts

About

Είμαι ο Λουκάς Αναγνωστόπουλος. Πατέρας, σύζυγος, δημόσιος υπάλληλος. Ο ορισμός του μικροαστού. Απενεχοποιημένα αποδεχόμενος τον ρόλο μου εξακολουθώ να αναζητώ τον χρόνο και τον χρήμα που θα μου επιτρέψουν ανενόχλητα να διαβάζω και να ταξιδεύω. Διαβάζετε με δική σας ευθύνη τα ατάκτως ερριμμένα γραπτά μου.

(Visited 1 times, 1 visits today)
No Comments

    Leave a Reply