Γυναικα

Οι άξιες γυναίκες που δεν ξεχνάνε να μένουν θηλυκά!

Γράφει η Ανθή Γεώργα

Προ- προπαραμονή Χριστουγέννων. Έτσι, για να μη σπάσω την παράδοση σηκώθηκα 7 , ετοιμάστηκα και μπήκα στο αμάξι να κάνω άλλη μία τουρνέ- δεν έχω την ψευδαίσθηση ότι θα είναι η τελευταία του 2016- στα γνωστά μου λημέρια (δικαστικά μέγαρα, τράπεζες, εφορίες). Στους μποτιλιαρισμένους δρόμους παρατηρώ και σήμερα, ό,τι παρατηρώ και τις υπόλοιπες ημέρες. Αγχωμένες γυναίκες!

Όπως περπατούν πλησιάζοντας το σταθμό του μετρό, το βήμα τους προδίδει νευρικότητα, πίεση. Στα λεωφορεία, κολλάνε το πρόσωπο στο τζάμι, κοιτάζουν  ακαθόριστα, σκέφτονται, υπολογίζουν. Στα διπλανά αυτοκίνητα, χτυπούν ελαφρά, αλλά περιοδικά τα δάχτυλα του αριστερού χεριού στο τιμόνι, ταυτόχρονα ψάχνουν κάτι στην τσάντα τους, διαβάζουν το χαρτί που ήρθε από την τράπεζα, σκέφτονται τα ψώνια του σούπερ μάρκετ, ότι πρέπει να ετοιμάσουν τα ρούχα τω παιδιών για την αυριανή σχολική γιορτή, ότι πρέπει να πληρώσουν τον ΕΝΦΙΑ, αν γίνεται όχι την τελευταία ημέρα , καθώς και τα τέλη, γιατί εκείνη την ημέρα θα πρέπει να ψήσουν βασιλόπιτα, να ετοιμάσουν τραπέζι και να γίνουν υπερπαραγωγές.

Γυναίκες οδηγοί, σοφερίνες τις έλεγαν κάποτε. Τότε που το φαινόμενο αυτό ήταν κάτι παράξενο, κάτι ρηξικέλευθο, έτσι που να γίνει και ομότιτλη ελληνική ταινία. Αχ, πόσο την είχα ζηλέψει την Αλίκη σε αυτή την ταινία. Την ξενοιασιά της να’ χα…! Που το μόνο της πρόβλημα ήταν αν χορεύει καλά τη bossa nova και έκανε πρακτική εξάσκηση το πρωί στο σπίτι με την υπηρέτρια, για να είναι έτοιμη το βράδυ. Που με τρακαρισμένο αυτοκίνητο χόρευε τελικά χάλι- γκάλι…! Που ο άντρας της τη ζήλευε, την κακομάθαινε, τη διεκδικούσε.

Κι ύστερα ήρθαν οι φεμινίστριες και είπαν “τέρμα” αυτό το πρότυπο της αργόσχολης και κλεισμένης στο σπίτι γυναίκας και έκαναν πράξη αυτή την περιβόητη χειραφέτηση, γιατί η γυναίκα είναι ίση με τον άντρα και άξια.

Και γεμίσαμε άξιες γυναίκες. Και μεγάλωσα κι εγώ από μία άξια γυναίκα για να γίνω κι εγώ με τη σειρά μου “άξια” γυναίκα . Που κοιμάται με το ζόρι έξι ώρες τη μέρα γιατί οι 24 δε φτάνουν για όλα αυτά που πρέπει να γίνουν, που εγώ πρέπει να τα κάνω, γιατί όλοι περιμένουν από εμένα να τα κάνω. Γιατί οι “άξιες” γυναίκες πρέπει να είναι άψογες επαγγελματίες, εργατικές, φιλόδοξες, ευγενείς, δυναμικές, με πρωτοβουλία, αλλά ταυτόχρονα τόση όση δε θα μπλοκάρει τα γύρω γύρω αρσενικά.

Γιατί οι “άξιες” γυναίκες πρέπει να είναι οικονομικά ανεξάρτητες γιατί δεν ταιριάζει σε μία “άξια” γυναίκα να την “πληρώνουν”. Γιατί οι άξιες γυναίκες πρέπει να είναι υπόδειγμα μητέρας, να φροντίζουν τα παιδιά, να τα διαβάζουν, να είναι τέλειες νοικοκυρές και μαγείρισσες, να προσέχουν μην παχύνουν, αν δεν παχύνουν να μην αμελήσουν να γυμνάζονται γιατί δεν πρέπει να χαλαρώσουν και να “πέσει” το στήθος, να μην ξεχνούν να ανανεώνονται γιατί δεν πρέπει επ’ ουδενί ο σύζυγος να τις βαρεθεί, να είναι τολμηρές και παιχνιδιάρες αλλά όχι πολύ έμπειρες και ξεπεταγμένες γιατί ο Ελληνάρας αυτά δεν τα σηκώνει.

Και τελικά κατάλαβα ότι οι “άξιες” γυναίκες έχουν μαύρους κύκλους στα μάτια και καμία δικαιολογία για “να μην μπορούν”, κανένα δικαίωμα στο λάθος, και καμία πολυτέλεια για να “σπάσουν” και να ξεκουραστούν λιγάκι.

Ξέχασαμε βλέπετε πως οι γυναίκες είναι πια ίσες, αλλά δεν είναι όμοιες με τους άντρες. Και οι άξιες γυναίκες παραμένουν θηλυκά, πιο αυθεντικά από όσες νωχελικά σκύβουν το κεφάλι και παιζουν στα δάχτυλα τις μπούκλες, αυτές που προσποιούνται αφέλεια και σπουδάζουν νάζι. Γιατί το γένος το καθορίζει η ψυχή.

Και οι άξιες γυναίκες έχουν ψυχή θηλυκή, γεμάτη ενέργεια, αγάπη, αφοσίωση, φροντίδα, ενδιαφέρον για όλους, ανόθευτο, ανυπόκριτο, απαλλαγμένο από κάθε υποψία συμφέροντος ή συναλλαγής. Και ναι, σ’ αυτό τον πολύχρωμο ζωηρό καμβά υπάρχουν δυο μουτζούρες για παραφωνία : η γκρίνια και τα παράπονα. Γιατί οι “άξιες” γυναίκες παραείναι γυναίκες και αποζητούν την προσοχή, το χαδι, και λίγο ντάντεμα, όχι πως το χρειάζονται, έτσι για να νιώσουν λίγο μωρά.

Χρόνια πολλά σε όλο τον κόσμο και να προσέχετε τις γυναίκες, τις μαμάδες, τις αδερφές, τις φίλες σας λίγο παραπάνω!

Ανθή Γεωργά

  • Bio
  • Latest Posts

About

Γεννηθηκα στην Αθηνα, παιδι της γενιας του 80, οταν μεσουρανουσαν η ντισκο, το μαλλι αφανα και τα κοκκινα αυτοκινητα. Σ αυτη τη γιγαντουπολη μενω και το απολαμβανω, εχοντας πανω μου ασβηστα τα σημαδια απο τις επιρροες της επαρχιας. Δυο γονεις, δυο ιδιαιτερες πατριδες, ατελειωτα καλοκαιρια, εχω ζησει το ενα τριτο της ζωης εκει. Εργαζομαι ως δικηγορος, διαβαζω νομους, τους ερμηνευω, τους χειριζομαι, τους χρησιμοποιω σαν εργαλειο της δουλειας. Οπως και το λογο αλλωστε.. Σκεφτομαι με λεξεις, εκφραζομαι με αυτες και οταν δε γραφω δικογραφα, τις κανω προτασεις μηπως και μπορεσω να ερμηνευσω τους ευμεταβλητους νομους της ζωης.

(Visited 1 times, 1 visits today)
No Comments

    Leave a Reply