Εξομολογησεις

Φιλιά στους δαίμονές σου από τους δικούς μου αγάπη μου!

Γράφει η Ειρήνη Στέφα

Τόσα πολλά είχα ζητήσει; Ήταν αλήθεια τόσο δύσκολο; Ήθελα μόνο, να με αφήνεις να σε Αγαπώ. Αυτό ήθελα μόνο.
Όχι από ´κείνο το σε Αγαπώ, αλλά πρέπει να.. Από το άλλο. Χωρίς “αλλά”.

Δεν ήθελα τίποτα πίσω. Το ξέρεις. Μόνο να σε Αγαπώ ήθελα. Να μπορώ να στο δείχνω. Να μπορώ να ηρεμώ τους δαίμονες. Και μπορούσα το ξέρεις. Το κατάλαβες πολύ νωρίς, πως οι δικοί μου δαίμονες, μπορούσαν να γελούν και να χαίρονται, όταν βρίσκονται με τους δικούς σου.

Το είχες μόνος σου παραδεχτεί. Και ξέρω πως είχες τρομάξει. Τρόμαξες που ήμουν η μόνη, που δεν τρόμαζα. Είχες συνηθίσει τόσα χρόνια, να τρομάζουν όσοι έρχονται και να φεύγουν.

Όσους άφησες να μπουν, τρόμαξαν με ότι είδαν κι έφυγαν. Μα εγώ δεν είχα έρθει για να φύγω. Ήμουν εκεί. Μέσα σου.

Έβλεπα κι εκείνα, που τόσα χρόνια, έκρυβες από ντροπή. Δεν ήθελα να αλλάξω τίποτα. Ήθελα μόνο, να με αφήνεις να σε Αγαπώ. Να παίζουν οι δαίμονές μας. Να περνούν καλά. Να χαίρονται που επιτέλους, βρήκαν εκείνους που ταιριάζουν.

Μα δεν άντεξες μάτια μου.

Αυτή τη φορά έφυγες εσύ. Όταν βρήκες όμοιό σου, τρόμαξες κι έφυγες. Είχες απαρνηθεί αυτό που είσαι και βλέποντας εμένα, τρόμαξες κι έφυγες εσύ. Και εμένα δεν με νοιάζει. Ξέρω τί είμαι και το Αγαπώ. Αλήθεια. Ξέρω ακριβώς τί είμαι.

Το Αγαπώ και το φροντίζω, όπως του πρέπει.

Δεν αφήνω νηστικούς, ούτε τους δαίμονες. Όυτε τους αγγέλους μου. Δεν κρύβω κανένα τους. Τους έχω όλους “καλυμμένους”, όπως και όσο τους πρέπει.

Έτσι καταφέρνω και ισορροπώ. Αντίθετα με ´σένα. Που ταΐζεις, μόνο τους αγγέλους και ντρέπεσαι για τα δαιμόνια της ψυχής σου. Γιαυτό και χάνεσαι. Γιαυτό και δεν θα καταφέρεις, ποτέ να ισορροπήσεις. Γιατί ντρέπεσαι και κρύβεις εκείνο που είσαι.

Δεν αγαπάς το όλον. Και έγινες τίποτα. Καλύτερα που έφυγες να ξέρεις.

Και δεν μου λείπεις πια. Δεν άντεχα να βλέπω, δυστυχισμένους δαίμονες. Δεν άντεχα. Και είχα να φροντίζω τους δικούς μου.

Καλές γιορτές να έχεις. Δώσε φιλιά στους δαίμονές σου.
Απ´τους δικούς μου να τους πεις. Εκείνους που φοβήθηκες και το ´βαλες στα πόδια.

Χρόνια πολλά προδότη.
Νόμιζα πως ήσουν μαχητής.
Μα εσύ δεν ήσουν ούτε άνθρωπος.

Καλή χρονιά.

Ειρήνη

  • Bio
  • Latest Posts

About

Γεννήθηκα και μεγάλωσα καπου στην Αγία Βάρβαρα Δεν θυμάμαι ποτε ξεκίνησα να γράφω.. Παντα χαρτιά μουτζουρωνα. Απο παιδί μεχρι και σήμερα. Το γράψιμο ειναι η πανοπλία κι οχι η ψυχοθεραπεία μου. Δεν ελπίζω πως γράφοντας θα αλλάξω τον κοσμο. Ειμαι ομως βέβαιη πως γράφοντας, δεν θα μπορέσει ο κόσμος να μ´αλλαξει.

(Visited 1 times, 1 visits today)
No Comments

    Leave a Reply