Σχεσεις

Θα μου λείπει κάθε αυγή η αγκαλιά σου!

Γράφει η Ειρήνη Στέφα

Εκείνα τα κλάσματα του δευτερολέπτου την αυγή τα Αγαπώ.
Εκεί που το συνειδητό ακόμα δεν έχει ξυπνήσει και το ασυνείδητο ακόμα ξαγρυπνά.
Εκεί που ακόμα, είσαι εδώ. Είμαστε μαζί. Εσύ κι εγώ. Είσαι και πάλι εδώ. Μαζί μου.
Είμαστε στο κρεβάτι και με ξυπνάς με αγκαλιές.
Αχ. Εκείνες οι πρωινές αγκαλιές. Πόσο φριχτά μου έχουν λείψει.
Πόσο φριχτά μου έχεις λείψει. Ολόκληρος. Εσύ. Που κάποτε ήσουν εγώ.

Τότε, που ήμουν εσύ και ήμασταν εμείς. Τότε.
Χρόνια πριν που η αγκαλιά, κρατούσε μέχρι το επόμενο πρωί. Εμείς οι δυο σαν ένα. Που κανείς δεν μπορούσε να μπει ανάμεσά μας. Που ελπίζαμε σε ένα αύριο, μα ζούσαμε το κάθε σήμερα. Τότε. Χρόνια πριν.
Πριν χωριστούμε. Τότε. Χρόνια πριν. Που δεν περίμενα το ξημέρωμα για να ‘ρθεις.

Τότε που έλεγες θα είσαι εδώ για πάντα. Μα το δικό σου πάντα κρατάει πια, λίγα δευτερόλεπτα. Όταν ακόμα το συνειδητό κοιμάται και το ασυνείδητο ξαγρυπνά. Μου λείπεις να ξέρεις. Πραγματικά κι αληθινά. Μα έμαθα πια να μου λείπεις, μόνο για δευτερόλεπτα.

Αλλά μου λείπεις κάθε αυγή. Για δευτερόλεπτα, μα κάθε αυγή. Έτσι ξεκινάει πια η μέρα. Με την έλλειψή  σου. Καλημέρα μας λοιπόν.

Μέχρι αύριο, που θα μ’ αγκαλιάσεις για δευτερόλεπτα. Καλημέρα μας.

Ειρήνη Στέφα

  • Bio
  • Latest Posts

(Visited 1 times, 1 visits today)
No Comments

    Leave a Reply