Loading posts...
Τι έμαθα φέτος το καλοκαίρι (μέρος 1ο)

Τι έμαθα φέτος το καλοκαίρι (μέρος 1ο)

Γράφει ο Λουκάς Αναγνωστόπουλος Όπου και αν παω βλέπω μπροστά μου φλαμίνγκο. Γιατί; Όχι πέστε μου γιατί. Θα καταλάβω. Είναι πιο αναπαυτικά; Πάει το ροζ με το μαγιό; Δείχνουν καλύτερα στο insta; Ελληνικό καλοκαιράκι. Η εποχή της άδειας και της ανεμελιάς, του ...
Είναι όμορφος ο κόσμος των “αλαφροΐσκιωτων” κι ας μην τον καταλαβαίνεις πάντα..

Είναι όμορφος ο κόσμος των “αλαφροΐσκιωτων” κι ας μην τον καταλαβαίνεις πάντα..

Γράφει ο Λουκάς Αναγνωστόπουλος Σίγουρα θα έχετε ακούσει τη λέξη «αλαφροΐσκιωτοι». Κάθε κοινότητα είχε τον δικό της κάτοικο ο οποίος ισορροπούσε μεταξύ δυο κόσμων, του υλικού και του υπερβατικού. Ήταν αυτός που συνομιλούσε με τα στοιχειά της φύσης, τις νερά...
Είμαι ο Λουκάς, και υποβάλλω τα σέβη μου

Είμαι ο Λουκάς, και υποβάλλω τα σέβη μου

Γράφει ο Λουκάς Αναγνωστόπουλος Πέρασε κιόλας ένας χρόνος από την πρώτη μας γνωριμία. Από την αρχή σας είχα υποσχεθεί ότι θα προσπαθήσω να μην σας κουράζω γράφοντας κοινοτοπίες και ότι δεν θα σας παρουσιαστώ ως επαγγελματίας της γραφής. Αν τηρήθηκε το πρώτο...
Το θάρρος της γνώμης έχει ακριβό αντίτιμο αλλά μεγάλο κέρδος!

Το θάρρος της γνώμης έχει ακριβό αντίτιμο αλλά μεγάλο κέρδος!

Του Λουκά Αναγνωστόπουλου Σε όλους μας έχει συμβεί. Στο σπίτι, στη δουλειά, σε παρέα φίλων και γνωστών. Είναι εκείνη η ώρα που ακούς και ξανακούς και σκέφτεσαι από μέσα σου «να το ανοίξω το ρημάδι να μιλήσω γιατί δεν αντέχω άλλο» ή «άστο μωρέ, που να εξηγώ ...
Μην γίνεσαι η μάσκα που φοράς. Γίνε εκείνος που ονειρευόσουν σαν παιδί..

Μην γίνεσαι η μάσκα που φοράς. Γίνε εκείνος που ονειρευόσουν σαν παιδί..

Γράφει ο Λουκάς Αναγνωστόπουλος Μπαίνεις στο σπίτι κουρασμένη. Γυρνάς από συνεντεύξεις, από την δουλειά, από το σούπερ μάρκετ, από τα φροντιστήρια των παιδιών. Ώρα να βγάλεις το μακιγιάζ. Κοιτάς το πρόσωπο σου στον καθρέφτη. Είναι στ’ αλήθεια όμως το πρόσωπ...
Εμείς δεν γυρνάμε πίσω και εσύ καλά θα κάνεις να μην έρθεις ποτέ εδώ.

Εμείς δεν γυρνάμε πίσω και εσύ καλά θα κάνεις να μην έρθεις ποτέ εδώ.

Γράφει ο Λουκάς Αναγνωστόπουλος Σαν ένα σαπιοκάραβο που στα ρηχά ξεσέρνει Σαν του Ιούδα φίλημα θα φύγω μακριά. Οι περαστικοί κοιτούν περίεργα. Τι δουλειά μπορεί να έχει ο κοστουμάτος κύριος να μοιράζεται τσιγάρο και κουβέντα με τριάδα νεαρών λιπόσαρκω...
Γυναίκα είσαι..

Γυναίκα είσαι..

Γράφει ο Λουκάς Αναγνωστόπουλος Γυμνώνω την ψυχή μου μπροστά σου. Γυμνή από φόβους, ελπίδες, αναστολές, από  κάθε περιττό στολίδι. Ελεύθερη από φίμωτρα που της φόραγα για να μην την ακούω να υμνεί την παρουσία σου κάθε φορά που σε κοιτάζω. Γυναίκα, ιδού η ψ...
Η παρεξηγημένη αξία της κρεβατομουρμούρας

Η παρεξηγημένη αξία της κρεβατομουρμούρας

Γράφει ο Λουκάς Αναγνωστόπουλος Με το πέρασμα του χρόνου και δοκιμάζοντας διάφορα στη ζωή και στο φαγητό έχω καταλήξει ότι οι ποσότητες, οι δοσολογίες και το γούστο σου καθορίζουν αν περνάς καλά ή όχι. Είναι εξίσου άσχημο να σηκώνεσαι από το τραπέζι, τις σχ...
Η καταραμένη φάρα των συγγραφέων..

Η καταραμένη φάρα των συγγραφέων..

Γράφει ο Λουκάς Αναγνωστόπουλος Είναι καταραμένη φάρα. Μπορεί να τους ανταμώσεις παντού. Στην Ομόνοια θα δεις τον φτωχικό Παπαδιαμάντη να περπατάει σιωπηλός κρατώντας ένα χαρτόνι με τη φράση σα να είχαν ποτέ τελειωμό τα πάθια και οι καημοί του κόσμου.  Στα ...
Μέρα του πατέρα λέει σήμερα, κι ο πατέρας, είμαι πια εγώ!

Μέρα του πατέρα λέει σήμερα, κι ο πατέρας, είμαι πια εγώ!

Γράφει ο Λουκάς Αναγνωστόπουλος Γιορτή του πατέρα σήμερα. Κάποτε θα έγραφα για αυτήν με την ιδιότητα του γιου, τώρα έχω και τις δυο ιδιότητες. Είχα έναν Γιώργο να τα βγάλω πέρα, τώρα έγιναν δυο. Μάλλον αυτή είναι η τύχη κάθε πατέρα. Να προσπαθεί να σταθεί ω...