Author: Ανθή Γεωργά
Γεννηθηκα στην Αθηνα, παιδι της γενιας του 80, οταν μεσουρανουσαν η ντισκο, το μαλλι αφανα και τα κοκκινα αυτοκινητα. Σ αυτη τη γιγαντουπολη μενω και το απολαμβανω, εχοντας πανω μου ασβηστα τα σημαδια απο τις επιρροες της επαρχιας. Δυο γονεις, δυο ιδιαιτερες πατριδες, ατελειωτα καλοκαιρια, εχω ζησει το ενα τριτο της ζωης εκει. Εργαζομαι ως δικηγορος, διαβαζω νομους, τους ερμηνευω, τους χειριζομαι, τους χρησιμοποιω σαν εργαλειο της δουλειας. Οπως και το λογο αλλωστε.. Σκεφτομαι με λεξεις, εκφραζομαι με αυτες και οταν δε γραφω δικογραφα, τις κανω προτασεις μηπως και μπορεσω να ερμηνευσω τους ευμεταβλητους νομους της ζωης.
  • Εξομολογησεις

    Στους κρύους διαδρόμους των νοσοκομείων, μετράς την αξία της ζωής.

    Γράφει η Ανθή Γεώργα Είναι τα κρύα υπόγεια πόρτας μεγάλης που δυστυχώς οι περισσότεροι έχουμε διαβεί.. Οι πιο τυχεροί στην αίθουσα αναμονής, να δαγκώνουμε τα δάχτυλά μας από την αγωνία κι αμέσως μετά να τα ενώνουμε σφιχτά με αυτά του διπλανού μας, σιγομουρμουρίζοντας ακατάληπτα γνωστές κι άγνωστες προσευχές. Οι...

  • Σχεσεις

    Για κάποιους δεν υπάρχει τέλος, υπάρχει μόνο παύση μέχρι το “ξανά μαζί”!

    Γράφει η Ανθή Γεώργα Είναι γνωστό το κόλλημα μου με τα ελληνικά, με τα σωστά ελληνικά. Υποχόνδρια από μικρή με τη σωστή χρήση της γλώσσας, ανεξίτηλες βλέπετε οι επιρροές της κυρίας Άννας, της δασκάλας μου στις τρεις μεσαίες τάξεις του δημοτικού. Έτσι, χρησιμοποιώ πάντα τον ανελκυστήρα και όχι το...

  • Οικογενεια

    Να με θυμάσαι και να μ’αγαπάς ρε γιαγιά..

    Γράφει η Ανθή Γεώργα Ένα ξαφνικό κουδούνισμα μέσα στον ύπνο, μία λέξη και μετά το πάγωμα. Κι ύστερα αυτοματοποιημένες κινήσεις, δυο μαύρα ρούχα στην τσάντα, γραμμή για το αεροδρόμιο, τηλέφωνα στη διαδρομή. «Ποιος θα την πάρει», «ποιος θα την ντύσει», «πού είναι το σάβανο»; Έφυγες γιαγιά. Ξαφνικά, απροειδοποίητα, όλα...

  • Ψυχολογια

    Άνθρωποι μονάχοι..

    Γράφει η Ανθή Γεώργα Ανεμοδαρμένοι βράχοι, άνθρωποι μονάχοι… Υπάρχουν άνθρωποι που ζουν μονάχοι. Άνθρωποι χωρίς οικογένεια, χωρίς φίλους, χωρίς κοινωνικό περίγυρο. Ζουν σε κλειστά ψυχρά διαμερίσματα, ενίοτε ζουν στους δρόμους, κοιμούνται σε παγκάκια. Κανείς δε ρωτά γι’ αυτούς. Το τηλέφωνο τους δε χτυπά, μπορεί να μην έχουν καν τηλέφωνο....

  • Οικογενεια

    Εκείνη η κάτι σαν μαμά, που λέγεται θεία!

    Γράφει η Ανθή Γεώργα Λένε πώς ό,τι δεν έχεις βιώσει, ό,τι από μικρός σου λείπει, αυτό επιδιώκεις να ζήσεις, αυτές τις σχέσεις χτίζεις, γι’ αυτές προσπαθείς. Μάλλον έτσι έγινε και με μένα. Παιδί της πόλης, μιας αστικής αμιγώς πυρηνικής οικογένειας, μεγάλωσα στο διαμέρισμα με τη μαμά μου, το μπαμπά...

  • Γυναικα

    Μην της πεις χρόνια πολλά σήμερα. Σεβάσου την κάθε μέρα και στιγμή..

    Γράφει η Ανθή Γεώργα Γ  εννά, Γεννιέται , δε Γίνεται Υ  πέροχη Υπερέχει, και καμιά φορά Υστερική Υστεριάζει Ν  ανουρίζει, Νταντεύει, Ντύνει Α  φοσιώνεται, Ακούει, Αλλάζει Ι  κανοποιεί τους πάντες, Ιδρώνει για όλους, Ίση αλλά όχι όμοια Κ  ανακεύει, Κρύβει τις αδυναμίες της, Κρατάει τις ισορροπίες Α  γκαλιάζει, Αγαπάει...

  • Ψυχολογια

    Σε τρία δευτερόλεπτα όλη μας η ζωή.

    Γράφει η Ανθή Γεώργα Μια εικόνα, χίλιες λέξεις, τρία δευτερόλεπτα, τέσσερις νεκροί, αίμα, φωτιά, αποκαΐδια! Τρία δευτερόλεπτα. Τόσα χρειάζονται για να αλλάξει η ζωή τριών οικογενειών. Η εικόνα του θανάτου τροφή στα στόματα τω αδηφάγων θεατών- κατηγόρων. Φταίει το “τσογλάνι” με το ακριβό αυτοκίνητο. Φταίει ο πλούσιος μπαμπάς που...

  • Ψυχολογια

    Οι φυλές των “καλημεράκιδων” στα social media

    Γράφει η Ανθή Γεώργα Παλιά έλεγες την πρώτη “καλημέρα” στο γαλατά, πολύ παλιά για την ακρίβεια. Μικρός στον οδηγό του σχολικού, στο συμμαθητή, μετά στο συνάδελφο. Ενίοτε, βαριόσουν, έφερες ακόμα την τσίμπλα στο μάτι, άλλοτε δεν περίμενες απάντηση ή αν περίμενες δεν ερχόταν. Μέχρι που ήρθε το facebook κι...

  • Ψυχολογια

    Μην μου λες να με αγαπάω, μάθε με πώς να το κάνω

    Γράφει η Ανθή Γεώργα Πρόσφατα, βγαίνοντας από μία θεατρική παράσταση, εμφανώς συγκινημένη, είπα στη μητέρα μου , επηρεασμένη από τη διαχρονικότητα του νοήματος του Ι.Μ. Παναγιωτόπουλου , «τελικά αν δεν αγαπήσεις τον εαυτό σου, δεν μπορείς να αγαπήσεις τίποτα, δεν μπορείς να πετύχεις τίποτα…». Συχνά σε συζητήσεις με φίλες,...

  • Εξομολογησεις

    Εγώ, θα σου μιλάω με ρίμες

    Θα στα λέω με ρίμες. Όσα μέσα μου κράτησα και ποτέ δε σου είπα, Όση αγάπη φυλάκισα σ’ ένα δάκρυ που ήπια, Όσα φταναν στο στόμα μου και στεγνωναν τα χείλη, Όσα δήθεν ξεπέρασα για να μείνουμε φίλοι. Θα στα λέω με ρίμες. Όλα αυτά που δε ζήσαμε γιατί...

1 2 3