Μάρω Γκούτσια, Author at LoveLetters
Loading posts...
Σήμερα γιορτάζω τα ρίσκα που πήρα για να ξαναγεννηθώ!

Σήμερα γιορτάζω τα ρίσκα που πήρα για να ξαναγεννηθώ!

Γράφει η Μάρω Γκούτσια Σήμερα γιορτάζω! Πάει ένας χρόνος από την μεγαλύτερη απόφαση της ζωής μου, μέχρι τώρα. Πριν ένα χρόνο ακριβώς, πέταξα από πάνω μου όλα όσα σιχαινόμουν. Άφησα το σπίτι μου, έβγαλα τα ρούχα που με ενοχλούσαν, παραιτήθηκα από τη δουλε...
Στο δρόμο για να συναντήσεις τον εαυτό σου, θα πονέσεις μα στο τέλος θα λυτρωθείς

Στο δρόμο για να συναντήσεις τον εαυτό σου, θα πονέσεις μα στο τέλος θα λυτρωθείς

Γράφει η Μάρω Γκούτσια Μια φορά κι έναν καιρό, υπήρξε ένα παιδί. Υπήρξε ένα παιδί που πήγαινε σχολείο, βαριόταν να διαβάσει αυτά που του επέβαλαν, ξέκλεβε χρόνο για να χαζεύει έξω από το παράθυρο προσμένοντας τις διακοπές. Έπαιζε με τους φίλους του, λάτρ...
Βρες την ελπίδα γύρω σου και κάνε την λόγο να ζεις!

Βρες την ελπίδα γύρω σου και κάνε την λόγο να ζεις!

Γράφει η Μάρω Γκούτσια Σκέψεις… χιλιάδες σκέψεις περνούν από το μυαλό μου καθημερινά. Έμπνευση. Αυτό που αναζητώ! Σε κάθε εικόνα, κάθε συναίσθημα, κάθε βλέμμα. Κοιτώ τον κόσμο. Ακούω τον κόσμο. Παρατηρώ τον κόσμο. Αφουγκράζομαι. Κάθε βλέμμα τους, κάθε...
Υπήρξαμε μαζί, κάποτε, σε κάποιο χρόνο!

Υπήρξαμε μαζί, κάποτε, σε κάποιο χρόνο!

Γράφει η Μάρω Γκούτσια Δες πως μας τα έφερε η ζωή. Μου έδωσες τα κλειδιά για να επισκεφθώ το σπίτι σου. Θα σε περίμενα. Όπως κάποτε μέσα στο πέρασμα του χρόνου. Άνοιξα την καγκελόπορτα, προχώρησα λίγο πιο μέσα στον κήπο. Θυμήθηκα το μέρος που έβαζες τη γλά...
Ανεκτίμητοι οι φίλοι, αλλά πάντα θα ζητάς την αγκαλιά του ανθρώπου σου

Ανεκτίμητοι οι φίλοι, αλλά πάντα θα ζητάς την αγκαλιά του ανθρώπου σου

Γράφει η Μάρω Γκούτσια Να, εδώ… Είμαι εδώ, με τους φίλους. Ήρθανε από το σπίτι, να μου κρατήσουν συντροφιά. Συντροφιά, που τόσο έχω ανάγκη… Όμορφα είναι κι εκείνοι γελούν. Πολλά νέα έχουν να μου πουν και πολλά θέματα να συζητήσουν. Έβαλε κρύο κι είπαμ...
Η ζωή σου, σου ανήκει και εξηγήσεις δεν οφείλεις σε κανέναν.

Η ζωή σου, σου ανήκει και εξηγήσεις δεν οφείλεις σε κανέναν.

Γράφει η Μάρω Γκούτσια Ποιοι είναι αυτοί που θα σου πουν πώς να πράξεις; Ποιοι είναι αυτοί που θα κρίνουν τη ζωή και τις αποφάσεις σου; Ποιοι είναι αυτοί που θα σε κατηγορήσουν; Ποιοι; Ανοίγουν το στόμα τους και εξαπολύουν βόμβες δηλητηρίου, καυστικού, ...
Αν δεν είναι η αγκαλιά σου, δεν μου κάνει καμία άλλη αγκαλιά..

Αν δεν είναι η αγκαλιά σου, δεν μου κάνει καμία άλλη αγκαλιά..

Γράφει η Μάρω Γκούτσια Μα πώς γίνεται; Πώς γίνεται να σε αφήσω; Υπήρξαμε ξανά. Το ξέρω. Σε μια άλλη ζωή. Σε κάποιον άλλο χρόνο. Σε ένα άλλο σύμπαν. Σε ήξερα. Πριν μου ξυπνήσεις το υπόλειμμα αυτής της μοιραίας, κοσμικής σύνδεσης. Σε γνώριζα. Ποτέ δε φα...
Κράτα με πιο σφιχτά όταν σου λέω πως θα φύγω.

Κράτα με πιο σφιχτά όταν σου λέω πως θα φύγω.

Γράφει η Μάρω Γκούτσια Ίσως να φωνάξω, να χτυπηθώ. Ίσως να ουρλιάξω, να σε βρίσω. Ίσως να με πνίξει η αδικία, να σε κατηγορήσω. Ίσως να τρέξω στη ντουλάπα μας, να μαζέψω κάποια ρούχα. Ίσως να βρω μία βαλίτσα, να τα πετάξω μέσα. Ίσως και να φορέσω το μα...
Κράτα τις νοικιασμένες αγκαλιές, κρατάω την ζωή και προχωράμε..

Κράτα τις νοικιασμένες αγκαλιές, κρατάω την ζωή και προχωράμε..

Γράφει η Μάρω Γκούτσια Άκουσον, άκουσον! Ήρθε κι αυτή η στιγμή που όλοι περιμέναμε για να βάλουμε άλλο ένα λιθαράκι στον πύργο επιβεβαίωσης της αθλιότητας αυτής της κοινωνίας, αυτών των χρόνων, αυτού του ανθρώπου εν γένει και τελικά! Κι εκεί που ανέμελα ...
Τον χρόνο δεν τον δανείζεις, δεν τον χαρίζεις, μόνο τον ζεις!

Τον χρόνο δεν τον δανείζεις, δεν τον χαρίζεις, μόνο τον ζεις!

Γράφει η Μάρω Γκούτσια Τι είναι ο χρόνος, για σένα; Πόσο γρήγορα περνάει; Σου αρκεί; Αν όχι, δε σε αδικώ. Έτσι όπως εξελίσσεται η ζωή, πώς γίνεται να σου φτάνει ο «χρόνος»; Θυμάσαι όταν ήσουν δέκα χρονών; Πόσο αργά κυλούσε… Όταν έφτασες στα ε...