Loading posts...
Αν δεν είναι η αγκαλιά σου, δεν μου κάνει καμία άλλη αγκαλιά..

Αν δεν είναι η αγκαλιά σου, δεν μου κάνει καμία άλλη αγκαλιά..

Γράφει η Μάρω Γκούτσια Μα πώς γίνεται; Πώς γίνεται να σε αφήσω; Υπήρξαμε ξανά. Το ξέρω. Σε μια άλλη ζωή. Σε κάποιον άλλο χρόνο. Σε ένα άλλο σύμπαν. Σε ήξερα. Πριν μου ξυπνήσεις το υπόλειμμα αυτής της μοιραίας, κοσμικής σύνδεσης. Σε γνώριζα. Ποτέ δε φα...
Κράτα με πιο σφιχτά όταν σου λέω πως θα φύγω.

Κράτα με πιο σφιχτά όταν σου λέω πως θα φύγω.

Γράφει η Μάρω Γκούτσια Ίσως να φωνάξω, να χτυπηθώ. Ίσως να ουρλιάξω, να σε βρίσω. Ίσως να με πνίξει η αδικία, να σε κατηγορήσω. Ίσως να τρέξω στη ντουλάπα μας, να μαζέψω κάποια ρούχα. Ίσως να βρω μία βαλίτσα, να τα πετάξω μέσα. Ίσως και να φορέσω το μα...
Κράτα τις νοικιασμένες αγκαλιές, κρατάω την ζωή και προχωράμε..

Κράτα τις νοικιασμένες αγκαλιές, κρατάω την ζωή και προχωράμε..

Γράφει η Μάρω Γκούτσια Άκουσον, άκουσον! Ήρθε κι αυτή η στιγμή που όλοι περιμέναμε για να βάλουμε άλλο ένα λιθαράκι στον πύργο επιβεβαίωσης της αθλιότητας αυτής της κοινωνίας, αυτών των χρόνων, αυτού του ανθρώπου εν γένει και τελικά! Κι εκεί που ανέμελα ...
Τον χρόνο δεν τον δανείζεις, δεν τον χαρίζεις, μόνο τον ζεις!

Τον χρόνο δεν τον δανείζεις, δεν τον χαρίζεις, μόνο τον ζεις!

Γράφει η Μάρω Γκούτσια Τι είναι ο χρόνος, για σένα; Πόσο γρήγορα περνάει; Σου αρκεί; Αν όχι, δε σε αδικώ. Έτσι όπως εξελίσσεται η ζωή, πώς γίνεται να σου φτάνει ο «χρόνος»; Θυμάσαι όταν ήσουν δέκα χρονών; Πόσο αργά κυλούσε… Όταν έφτασες στα ε...
Είναι μητέρα, είναι χωρισμένη, παραμένει γυναίκα και έτοιμη να ξαναερωτευτεί!

Είναι μητέρα, είναι χωρισμένη, παραμένει γυναίκα και έτοιμη να ξαναερωτευτεί!

Γράφει η Μάρω Γκούτσια Την βλέπεις κι εσύ κάθε μέρα. Στέκεται δίπλα σου στο μετρό, περπατάει κοντά σου στο δρόμο, κάθεται στο απέναντι γραφείο από σένα. Ίσως να είναι φίλη σου ή απλά μία γνωστή σου. Τη βλέπεις αφοσιωμένη να ακολουθεί την πιεστική καθημερ...
Η συγγνώμη για να μετράει, θέλει πράξεις!

Η συγγνώμη για να μετράει, θέλει πράξεις!

Γράφει η Μάρω Γκούτσια Τι να σου πω... Πάλι τσακωθήκατε; Πάλι τα ίδια; Κι εσύ τι έκανες; Ζήτησες συγγνώμη ξανά. Μα τι νομίζεις ότι είναι αυτή η λέξη; Έχεις υπολογίσει πόσες συγγνώμες έχεις ζητήσει τον τελευταίο καιρό για το ίδιο θέμα; Θυμάσαι τι λέει ...
Τα όνειρα και το ξεβόλεμα, θέλουν ψυχή και τόλμη

Τα όνειρα και το ξεβόλεμα, θέλουν ψυχή και τόλμη

Γράφει η Μάρω Γκούτσια Πέρασε ο καιρός... Έφτασες στην ηλικία που φοβόσουν. Σε αυτό το έτος στη ζωή σου, σ’ εκείνη τη στιγμή που ήξερες πως θα έρθει, είτε για να σε επιβεβαιώσει, είτε να σε κάνει να αναρρωτηθείς, να προβληματιστείς, ίσως και να μετανιώσε...
Στις φωτογραφίες, κρύβεις τις μικρές δόσεις ευτυχίας σου..

Στις φωτογραφίες, κρύβεις τις μικρές δόσεις ευτυχίας σου..

Γράφει η Μάρω Γκούτσια Λατρεύω τις φωτογραφίες. Ειδικά τις χειροπιαστές, τις τυπωμένες σε χαρτί. Αγαπημένες! Έχουν μια απόχρωση που ξεθωριάζει με τα χρόνια και σου θυμίζει πως μεγαλώνεις. Αποτελούν κομμάτι σου, τις αγαπάς και τις φροντίζεις. Τους αγοράζ...
Αγαπητέ μου φόβε… ώρα να χωρίσουμε! Εγώ, πάω παρακάτω..

Αγαπητέ μου φόβε… ώρα να χωρίσουμε! Εγώ, πάω παρακάτω..

Γράφει η Μάρω Γκούτσια Λοιπόν άκου! Άκουσε με προσεκτικά και για τελευταία φορά! Τέλος. Ακούς; Τέλος! Πάρε απόφαση πως δεν μπορείς να με εξουσιάζεις πια. Προσπάθησα πολύ να σ’ αποφύγω. Κι επειδή δεν τα κατάφερνα,  ξεκίνησα να σου μιλάω. Πίστευα πως έν...
Μην ανησυχείς, ήρθε η ώρα μου που θα φύγω..

Μην ανησυχείς, ήρθε η ώρα μου που θα φύγω..

Γράφει η Μάρω Γκούτσια Το περίεργο είναι πως μ’ ακούς ή τελικά διαβάζεις τα απρόσεκτα γράμματα μου σ’ ένα κομμάτι χαρτί. Νομίζω νιώθεις το θυμό μου, θωρείς την αγάπη μου, αγγίζεις το κρυφό μου δάκρυ. Έτσι, χωρίς να το ξέρω εγώ… Σου είπα «θέλω να φύγω»…...