Άντζελα Καμπέρου, Author at LoveLetters
Loading posts...
Είμαστε κι εμείς που δεν γεννηθήκαμε ούτε για τα εύκολα ούτε για τα απλά.

Είμαστε κι εμείς που δεν γεννηθήκαμε ούτε για τα εύκολα ούτε για τα απλά.

Γράφει η Άντζελα Καμπέρου Δεν τα μπορώ τα εύκολα, τα βαριέμαι. Δεν μπορώ τις ανιαρές καταστάσεις, τις υποτονικές, τις δίχως ουσία. Θέλω πάθος, ένταση, χαμό και φασαρία. Θέλω να ξέρω πως ζω. Πως είμαι ζωντανή και πως ζω τη ζωή μου στα άκρα έτσι ακριβώς όπω...
Αγαπητή Ανασφάλεια, χάρηκα που γνωριστήκαμε, άντε γεια τώρα!

Αγαπητή Ανασφάλεια, χάρηκα που γνωριστήκαμε, άντε γεια τώρα!

Γράφει η Άντζελα Καμπέρου Γεια, είμαι η Αγγελική, εσένα; Πως σε είπαμε; Α, ναι. Ανασφάλεια. Δεν χάρηκα καθόλου, να ξέρεις. Δεν σε δημιούργησα εγώ, δεν σε προξένησα εγώ, δεν σε ήθελα καν. Ήμουν μια χαρά χωρίς εσένα. Όμως κάποιοι βοήθησαν για να μπεις σ...
Κοίτα! Άκου! Μίλα! Αντέδρασε! Σε αφορά η βία που υπάρχει δίπλα σου!

Κοίτα! Άκου! Μίλα! Αντέδρασε! Σε αφορά η βία που υπάρχει δίπλα σου!

Γράφει η Άντζελα Καμπέρου Δεν είδα, δεν άκουσα, δεν μίλησα. Το τρίπτυχο της καταστροφής. Αυτή η μάστιγα πλήττει σχεδόν όλα τα σχολεία (και μη) ανά την υφήλιο. Δεν είδα. Δεν είδα τον συμμαθητή μου ή την συμμαθήτριά μου να πειράζουν κάποιον άλλο. Δεν άκουσ...
Κάποτε φοβόμουν τα σκοτάδια, τώρα χορεύω μέσα τους με τους δαίμονές μου..

Κάποτε φοβόμουν τα σκοτάδια, τώρα χορεύω μέσα τους με τους δαίμονές μου..

Γράφει η Άντζελα Καμπέρου   Μικρή φοβόμουν το σκοτάδι, ήθελα πάντα ένα φως για να κοιμηθώ, έτρεμα να κλείσω τα μάτια μου και το δωμάτιο να είναι σκοτεινό. Φοβόμουν πως κάτι υπάρχει μέσα στο δωμάτιο, φανταζόμουν με το μικρό μου μυαλό τέρατα με πολ...
Πολλοί θα περάσουν, λίγοι θα μείνουν, κανέναν δεν θα ξεχάσεις..

Πολλοί θα περάσουν, λίγοι θα μείνουν, κανέναν δεν θα ξεχάσεις..

Γράφει η Άντζελα Καμπέρου Οι άνθρωποι που περνούν από τη ζωή μας χωρίζονται σε κατηγορίες. Άνθρωποι που δεν θέλουμε ποτέ να χάσουμε, άνθρωποι που δεν θέλουμε να ξαναδούμε, άνθρωποι αδιάφοροι. Και υπάρχει και μία κατηγορία η οποία στέκεται μόνη της, είναι...
Άλλη μια νύχτα που σου φώναξα “μείνε” την ώρα που σε έδιωχνα

Άλλη μια νύχτα που σου φώναξα “μείνε” την ώρα που σε έδιωχνα

Γράφει η Άντζελα Καμπέρου Μια βαθιά ανάσα και θα το πω. Σήμερα θα μιλήσω. Μια βαθιά ανάσα και όλα θα είναι παρελθόν. Σήμερα θα λήξουν όλα εδώ. Μια βαθιά ανάσα και πλέον τίποτα δεν θα είναι το ίδιο. Σήμερα θα φύγω μακριά. Ένα βήμα μπροστά και είμαι σχεδόν...
Εκείνος ο άγνωστος, που λέγεται έρωτας και σου φορά το χαμόγελο στα χείλη..

Εκείνος ο άγνωστος, που λέγεται έρωτας και σου φορά το χαμόγελο στα χείλη..

Γράφει η Άντζελα Καμπέρου Εκείνος ο άγνωστος που λέγεται έρωτας. Αυτός που όταν σου χτυπήσει την πόρτα χάνεις την γη κάτω από τα πόδια σου. Καρδιά και μυαλό σε πλήρη αταξία και σκέψεις που τρέχουν δεξιά και αριστερά. Εκείνος ο άγνωστος που δεν σε αφήνει ν...
Εκεί που τελειώνουν τα “πρέπει” και τα “μη” ξεκινάνε τα δάκρυά σου

Εκεί που τελειώνουν τα “πρέπει” και τα “μη” ξεκινάνε τα δάκρυά σου

Γράφει η Άντζελα Καμπέρου Γύρισε και κοίταξε γύρω της, σε ένα άδειο δωμάτιο, πάνω σε ένα άδειο κρεβάτι καθισμένη. Έψαχνε να βρει κάτι να χαμογελάσει μα τίποτα δεν έβλεπε. Τα πάντα γύρω της την πονούσαν, μαχαίρια ήταν οι αναμνήσεις και καρφώνονταν με δύνα...
Μαμάαα, πού είναι το εκείνο μπλουζάκι μου; Ξέρεις ποιο..

Μαμάαα, πού είναι το εκείνο μπλουζάκι μου; Ξέρεις ποιο..

Γράφει η Άντζελα Καμπέρου "Μαμά που είναι το κόκκινο το μπλουζάκι μου;", σε ρωτάω και είμαι σίγουρη για την απάντηση, την λέω ψιθυριστά την ώρα που μου απαντάς, "εκεί που το πέταξες είναι". Κάθε φορά ο ίδιος διάλογος, κάθε φορά σε κοιτάζω με μάτια κουταβιού...
Αν μπλέξεις μαζί μου, δεν είμαι εύκολη υπόθεση!

Αν μπλέξεις μαζί μου, δεν είμαι εύκολη υπόθεση!

Γράφει η Άντζελα Καμπέρου Εγώ είμαι να, μόνο κάτι λέξεις. Και πολλές σκέψεις. Και συχνά βουρκωμένα μάτια. Δεν θα τα βγάλεις πέρα μαζί μου. Ζω τα πάντα στα άκρα. Εκεί που κλαίω θα αρχίσω ξαφνικά να γελάω υστερικά σκεπτόμενη πόσο γελοία είμαι που κλαίω χωρίς ...