Loading posts...
Αλλάζουν οι σχέσεις, πιο γρήγορα κι από τα status του Facebook πια..

Αλλάζουν οι σχέσεις, πιο γρήγορα κι από τα status του Facebook πια..

Γράφει ο Κωστής Παναγιωτόπουλος Η εποχή της τεχνολογίας ήταν απλά θέμα χρόνου να ενταχθεί και στις σχέσεις, να τις καθορίζει και να τις κατηγοριοποιεί. Το φλερτ μεταλλάχθηκε σε likes, η μοναδικότητα των στιγμών έγινε έρμαιο στην χαώδη έρημο της αρχικής σελί...
Όταν καταλάβεις το “αργά” είναι ήδη οριστικό και αμετάκλητο..

Όταν καταλάβεις το “αργά” είναι ήδη οριστικό και αμετάκλητο..

Γράφει ο Κωστής Παναγιωτόπουλος Ξέρετε οι άνθρωποι είμαστε παράξενα όντα, δεν μπορώ να σκεφτώ άλλο χαρακτηρισμό, πιο ήπιο μιας και πρέπει να κρατήσω ένα επίπεδο. Εκτίμησε κάτι τώρα γιατί όταν θα το χάσεις θα είναι αργά, κλισέ αλλά διάολε τόσο μα τόσο αληθι...
Δεν υπάρχουν τοξικοί άνθρωποι, αλλά άνθρωποι που γίνονται μαθήματα ζωής..

Δεν υπάρχουν τοξικοί άνθρωποι, αλλά άνθρωποι που γίνονται μαθήματα ζωής..

Γράφει ο Κωστής Παναγιωτόπουλος Ακόμη μια νύχτα που λίγο πριν κοιμηθώ χαζεύω διαφορά στο διαδίκτυο. Το μάτι μου πέφτει σε μια φράση-χαρακτηρισμό: Τοξικοί άνθρωποι και τοξικές σχέσεις". Τι στα κομμάτια μπορεί να σημαίνει "τοξικός άνθρωπος" πως μπορεί μια ...
Το χαμόγελό της είναι το διαβατήριο για να την κερδίσεις..

Το χαμόγελό της είναι το διαβατήριο για να την κερδίσεις..

Γράφει ο Κωστής Παναγιωτόπουλος Την βλέπεις στο απέναντι τραπέζι, παλι με την ίδια παρέα, παλι με το ίδιο μαγικό χαμόγελο και τα μοναδικά αυτά μάτια που και που να σε κοιτούν. Το στομάχι σου για ακόμη μια φορά δέθηκε αυτόν τον εκνευριστικό κόμπο που δεν σου...
Άσε τις παλιές αγάπες στις σπηλιές των χαμένων παραδείσων, και προχώρησε..

Άσε τις παλιές αγάπες στις σπηλιές των χαμένων παραδείσων, και προχώρησε..

Γράφει ο Κωστής Παναγιωτόπουλος Κάθομαι μπροστά στον υπολογιστή, βάζω μουσική και ξεκινάω να γράψω χωρίς να γνωρίζω τι, χωρίς να έχω την παραμικρή έμπνευση για το τι θα ακολουθήσει παρακάτω. Το δωμάτιο σκοτεινό, και ενώ μένω να κοιτώ τον κέρσορα να αναβοσβή...
Τα απωθημένα, δεν περνούν σαν τους έρωτες. Σε στοιχειώνουν για πάντα.

Τα απωθημένα, δεν περνούν σαν τους έρωτες. Σε στοιχειώνουν για πάντα.

Γράφει ο Κωστής Παναγιωτόπουλος Είναι πραγματικά σχεδόν εξωπραγματικό το πόσο εύκολα μπορούν να αλλάξουν πράγματα και καταστάσεις στην ζωή σου και κανείς ποτέ να μην το καταλάβει. Κάθε άνθρωπος έστω και για ένα μικρό διάστημα στην ζωή του, είχε στο μυαλό το...
Οι στιγμές φεύγουν, τα λόγια μένουν, γράφουν και δεν ξεγράφουν…

Οι στιγμές φεύγουν, τα λόγια μένουν, γράφουν και δεν ξεγράφουν…

Γράφει ο Κωστής Παναγιωτόπουλος Η πόρτα κλείνει με ένα δυνατό θόρυβο να την ακολουθεί και τα νεύρα γίνονται ολοένα και πιο τεταμένα. Πρώτη κίνηση να γεμίσεις το ποτήρι σου με το αγαπημένο σου ουϊσκι, αυτό που κάθε φορά σου κρατά συντροφιά στις δύσκολες στιγ...
Θέλω να είμαι μόνο μαζί σου, γιατί έτσι, δεν φοβάμαι τίποτα..

Θέλω να είμαι μόνο μαζί σου, γιατί έτσι, δεν φοβάμαι τίποτα..

Γράφει ο Κωστής Παναγιωτόπουλος Το αχανές βλέμμα στου στο κενό χάνεται από το τρίξιμο της παλιάς ξύλινης καρέκλας πάνω στην οποία ούτε εσύ ο ίδιος δεν έχεις ιδέα πόσες ώρες έχεις μείνει. Ένα παλιό αρχοντικό γραφείο φιλοξενεί ώρες τώρα ένα κομμάτι χαρτί που ...
Η καρδιά δεν είναι παιδική χαρά για να μπαίνεις να παίζεις και να φεύγεις!

Η καρδιά δεν είναι παιδική χαρά για να μπαίνεις να παίζεις και να φεύγεις!

Γράφει ο Κωστής Παναγιωτόπουλος Φτάνεις έξω από το σπίτι της και σταματάς ανάβοντας τα αλάρμ ενώ χαμηλώνεις την μουσική. Το κλίμα είναι για άλλη μια φορά βαρύ, ακόμη μια φορά η νύχτα εξελίχθηκε σε μια ακόμη άσχημη κατάσταση. Το πρόσωπο σου γυρίζει και βλέπ...
Μην θεωρείς δεδομένη την επιστροφή. Κάποτε η πόρτα κλείνει, οριστικά.

Μην θεωρείς δεδομένη την επιστροφή. Κάποτε η πόρτα κλείνει, οριστικά.

Γράφει ο Κωστής Παναγιωτόπουλος Το χέρι της βρίσκεται ήδη στο πόμολο της πόρτας αλλά το πρόσωπο της σε κοιτά και εκεί καταλαβαίνεις άλλη μια φορά πως ότι σου είπε το εννοεί και σαν να μην έφτανε η μια φορά τα επαναλαμβάνει όλα, ξανά και ξανά. «Θεωρώ πως ότι ...