Δώρα Σαμαρά, Author at LoveLetters
Loading posts...
Κουράστηκα να παλεύω και να ναυαγώ, τώρα θέλω μόνο το λιμάνι μας..

Κουράστηκα να παλεύω και να ναυαγώ, τώρα θέλω μόνο το λιμάνι μας..

Γράφει η Δώρα Σαμαρά Γίνε το λιμάνι μου! Όσο ταξίδεψα, ταξίδεψα. Όσο αλήτεψα, αλήτεψα. Τα λιμάνια που με φιλοξένησαν ήταν λιμάνια ξένα. Δεν χτίστηκαν, αγάπη μου, για μένα. Και μήτε βρήκα χώρο να βολέψω το σκαρί μου. Πειρατική σημαία ανέμιζε στο ψηλό κατάρτι...
Το μίσος του ανθρώπου, το γεννά ο φόβος..

Το μίσος του ανθρώπου, το γεννά ο φόβος..

Γράφει η Δώρα Σαμαρά Περίεργο ον ο άνθρωπος λέμε. Διαφέρει από το ζωικό βασίλειο κι όχι, δεν είναι προς τιμήν του, το δίποδο κατόρθωμά του μήτε τα κουστουμάκια που τον ντύνουν. Διότι, όλα τα πλάσματα του κόσμου τούτου λειτουργούν με ένστικτο. Το ένστικτο τη...
Πονάει μάτια μου η απόσταση κι έχει άλλη γεύση η απουσία..

Πονάει μάτια μου η απόσταση κι έχει άλλη γεύση η απουσία..

Γράφει η Δώρα Σαμαρά Το ένα χέρι αδειανό και στο άλλο ένα τηλέφωνο. Μόνο αυτό μού απέμεινε ως όπλο για να πολεμάω την απουσία σου. Ο μόνος τρόπος για να εκμηδενίζω τα χιλιόμετρα που σε κρατούν μακρυά μου. Ο μόνος τρόπος για να σε πλησιάζω, να σε νιώθω να έρ...
Δεν αντέχω αγάπη μου άλλα απωθημένα..

Δεν αντέχω αγάπη μου άλλα απωθημένα..

Γράφει η Δώρα Σαμαρά Άδειοι οι δρόμοι, γεμάτος ο νους. Τρέχουν οι ρόδες και ξωπίσω τους τρέχουν κι οι σκέψεις. Βρεγμένη η άσφαλτος, καθρέφτης για ένα φεγγάρι ολόγιομο, που πάνω της επιθυμεί να θαυμάζει την τόση ομορφιά του. Κάτι αιωρείται στην ατμόσφαιρα απ...
Το άρωμά σου, ο εθισμός κι η φυλακή μου

Το άρωμά σου, ο εθισμός κι η φυλακή μου

Γράφει η Δώρα Σαμαρά Τα αρώματα έχουνε μνήμη. Μνήμη που σκαλίζει στα παλιά ντουλάπια και ξεσκονίζει θύμησες. Τα αρώματα έχουνε όνομα. Έχουνε σάρκα και μορφή. Έχουνε μάτια που κοιτούν και χείλη που γεννούν χαμόγελα και σκορπάνε λόγια. Για άλλη μια φορά κι...
Η περίοδος των εκπτώσεων τελείωσαν. Τώρα όλα πληρώνονται με πράξεις καλέ μου!

Η περίοδος των εκπτώσεων τελείωσαν. Τώρα όλα πληρώνονται με πράξεις καλέ μου!

Γράφει η Δώρα Σαμαρά Η αγάπη φαίνεται στις πράξεις. Έτσι δε λένε; Έτσι λένε! Η' εγώ, λοιπόν, έχω ξεχάσει την γεύση της αγάπης ή οι πράξεις έχουν πτωχεύσει πια κι έχουν φθαρεί τόσο, που αδυνατούν να συγκρατήσουν την ουσία. Φοβούνται ακόμη και να ρισκάρουν να...
Εγώ μπορώ. Εσύ τολμάς να περπατήσεις μέσα μου;

Εγώ μπορώ. Εσύ τολμάς να περπατήσεις μέσα μου;

Γράφει η Δώρα Σαμαρά Τα χέρια μου τυλίγω γύρω απ'το κορμί μου. Το άρωμά σου προσπαθώντας να φυλακίσω πάνω μου, παλεύω με τη συνήθεια του χρόνου να εξατμίζει και να σβήνει αναμνήσεις. Σφίγγω πάνω μου γερά το ολόγραμμά σου, την σκέψη του κορμιού σου, έτσι όπω...
Να με δεις, όπως δεν με έχει δει ποτέ κανείς.

Να με δεις, όπως δεν με έχει δει ποτέ κανείς.

Τα χέρια μου τυλίγω γύρω απ'το κορμί μου. Το άρωμά σου προσπαθώντας να φυλακίσω πάνω μου, παλεύω με τη συνήθεια του χρόνου να εξατμίζει και να σβήνει αναμνήσεις. Σφίγγω πάνω μου γερά το ολόγραμμά σου, την σκέψη του κορμιού σου, έτσι όπως δενότανε όλη νύχτα μαζ...
Ώρα να καθαρίσει η ψυχή μου από τα τρύπια “σ’αγαπώ”

Ώρα να καθαρίσει η ψυχή μου από τα τρύπια “σ’αγαπώ”

Γράφει η Δώρα Σαμαρά Απόψε, σκέφτομαι, πως ήρθε ο καιρός να καθαρίσω τα συρτάρια του μυαλού μου . Ξέρεις πόσο σκάρτο πράμα υπάρχει εκεί μέσα; Θα πάρω δίπλα μου τον σκουπιδοτενεκέ, λοιπόν, και θα αρχίσω να πετάω! Κάθε παλιά, σκισμένη ανάμνηση. Κάθε φθαρμένο,...
Μαζί, θυμάσαι; Αλλάζουν όλα κι εμείς, μαζί!

Μαζί, θυμάσαι; Αλλάζουν όλα κι εμείς, μαζί!

Γράφει η Δώρα Σαμαρά Μη σβήνεις το φως. Άσε με να σε κοιτάζω λίγο ακόμη! Κάθε μέρα που ξημερώνει, ένας άλλος άνθρωπος γεννιέται από μέσα μας. Μια νέα, χαραγμένη ρυτίδα, μια άλλη όψη, άλλο ένα χάδι του χρόνου πάνω στα μαλλιά. Μη σβήνεις το φως. Άσε με να σε...