Ειρήνη Σταυρακάκη, Author at LoveLetters
Loading posts...
Θέλουν μεράκι και υπομονή οι φίλοι για να μείνουν..

Θέλουν μεράκι και υπομονή οι φίλοι για να μείνουν..

Γράφει η Ειρήνη Σταυρακάκη Είναι φορές που ο χρόνος σε πνίγει, σου γυρίζει την πλάτη και στρίβει τσιγάρο. Εκεί σε φέρνω στο νου σαν μια παλιά ασπρόμαυρη φωτογραφία, που έχει χάσει το φως της. Το χαρτί δεν γυαλίζει και λιώνει στο πρώτο μου δάκρυ. Ένας αέρας ...
Η παρεξηγημένη έννοια της απόρριψης..

Η παρεξηγημένη έννοια της απόρριψης..

Γράφει η Ειρήνη Σταυρακάκη Όλα γύρω μου σιγά σιγά αλλάζουν, παίρνουν σχήματα και μορφές μέσα στα νέφη. Ο χρόνος δεσμεύει τη νιότη, την κερδίζει στο τέλος και της χαρίζει πυρόξανθες αναμνήσεις. Αναμνήσεις κόκκινες, θαμπές, από ανθρώπους που πέρασαν σαν αερι...
Ο καλός φίλος, είναι ανεκτίμητος.

Ο καλός φίλος, είναι ανεκτίμητος.

Γράφει η Ειρήνη Σταυρακάκη Μας είναι αδύνατον να ζήσουμε μόνοι. Νιώθουμε μέσα μας την ανάγκη να δημιουργήσουμε κάτι ξεχωριστό που ευδοκιμεί μόνο μαζί με τον «άλλο», τον δικό μας, τον ξεχωριστό φίλο. Η φιλία είναι ένας από τους πολυτιμότερους λίθους σε αυτή ...
Μ’αρέσει να ποντάρω στον έρωτά σου..

Μ’αρέσει να ποντάρω στον έρωτά σου..

Γράφει η Ειρήνη Σταυρακάκη Μ’ αρέσει να ποντάρω σε σένα. Στο βλέμμα σου, στη θλίψη, που στεγνώνει τα μάτια σου και στα χείλη που ρυτιδιάζουν στο φως. Δεν μπορεί να σταθεί πλάι σου ο χρόνος. Δεν μπορεί να περιμένει στη στάση. Δεν μπορεί να κυλά μηχανικά στη...
Στη θάλασσα θα γυρνάς πάντα να παραδίνεσαι..

Στη θάλασσα θα γυρνάς πάντα να παραδίνεσαι..

Γράφει η Ειρήνη Σταυρακάκη Άσε με να κοιμηθώ πλάι στο κύμα, ν’ ακούσω τα βότσαλα που τρέμουν στο βουητό της θάλασσας , που λάμπουν στο φως της σελήνης. Άσε με να κάνω μια παύση στον χρόνο, να παγώσω τις μπόρες , τις θύελλες, τις τρικυμίες. Θα βουτήξω μέσ...
Από Μάη καλοκαίρι και δεν άργησε ούτε και φέτος..

Από Μάη καλοκαίρι και δεν άργησε ούτε και φέτος..

Γράφει η Ειρήνη Σταυρακάκη Ένα παιδί τρέχει στον κάμπο. Σκοντάφτει πάνω στις ανεμώνες, γεμίζει τον τόπο ψίχουλα από χρώματα: λευκό, κόκκινο, μωβ. Περιτριγυρίζουν οι μέλισσες, που προσπαθούν με την μουσούδα τους να κερδίσουν όσο ζεστό νέκταρ απέμεινε πάνω στ...
Μόλις αφήσεις το δάκρυ να πέσει, θα δεις την αλήθεια.

Μόλις αφήσεις το δάκρυ να πέσει, θα δεις την αλήθεια.

Γράφει η Ειρήνη Σταυρακάκη Ευτυχώς που κράτησα μια χούφτα κοχύλια, να πλέκω τις νύχτες που αγγίζεις στεριά. Δεν ξέρω  το φως σου αν έχει πνοή, αν ζητάει το βλέμμα, ένα σχοινί να κοπεί. Γνωρίζω τις λέξεις που θες να μου πεις, είναι οι μέρες που λείπουν και κ...
Άσε με να κάνω λάθος και να ζω με τα όνειρά μου!

Άσε με να κάνω λάθος και να ζω με τα όνειρά μου!

Γράφει η Ειρήνη Σταυρακάκη Άσε με να κάνω το λάθος μου. Δε ξέρω πώς θα είναι, δεν το χω ξανακάνει, δεν με είχες αφήσει ποτέ. Κρατάω στο ένα χέρι μπαλόνια με κορδέλες πολύχρωμες, στο άλλο χέρι κάτι μισοφαγωμένα κλειδιά. Λες να σ’ αγγίξω; Θα ‘ναι ψηλά; Όπο...
Τα σημάδια που αφήνουν εκείνοι που άξιζαν, δεν θα σβήσουν ποτέ.

Τα σημάδια που αφήνουν εκείνοι που άξιζαν, δεν θα σβήσουν ποτέ.

Γράφει η Ειρήνη Σταυρακάκη Οι πιο πολλοί άνθρωποι περνούν από τη ζωή μας αθόρυβα, χωρίς να αφήσουν πατημασιές ή σημάδια. Ο καιρός σβήνει με το φύσημα του ανέμου απαλά και λιτά τη θύμησή τους. Όλα χάνονται χωρίς δισταγμό. Κάποιοι άλλοι όμως, αφήνουν την σ...
Η καθημερινότητα είναι αυτή που υφαίνεις θηλιά θηλιά κάθε σου μέρα

Η καθημερινότητα είναι αυτή που υφαίνεις θηλιά θηλιά κάθε σου μέρα

Γράφει η Ειρήνη Σταυρακάκη Ώρα 9.18 π. μ. , πλατεία Σ…. Κόσμος παντού. Σοκάκια, πεζοδρόμια, καφετέριες, γεμάτα από  γρήγορους βηματισμούς κι εκκωφαντικές φωνές. Παράξενο για τόσο πρωί. Κάθομαι στο λεωφορείο και χαζεύω φιγούρες. Μια γριά κυρία καθαρίζει τα μ...