Loading posts...
Η ζωή δεν είναι παίξε – γέλασε. Τρέχει κι ίσα που την προλαβαίνεις..

Η ζωή δεν είναι παίξε – γέλασε. Τρέχει κι ίσα που την προλαβαίνεις..

Γράφει η Ειρήνη Σταυρακάκη Ίσα που προλαβαίνεις να τρέξεις! Βιάσου! Μην ξεφυσάς! Η ζωή δεν είναι παίξε γέλασε, δεν περιμένει, χαράζει την πορεία της με τους δικούς της ρυθμούς. Θέλει να μάθεις να κυνηγάς με βέλη κάθε της στόχο, κάθε στιγμή, δεν μπορεί τις μ...
Τα σημάδια της αγάπης, μένουν ανεξίτηλα στο χρόνο..

Τα σημάδια της αγάπης, μένουν ανεξίτηλα στο χρόνο..

Γράφει η Ειρήνη Σταυρακάκη Έμειναν μόνο οι λέξεις σε έναν κόσμο που φλέγεται και χρωματίζει τη σκόνη. Ο ήχος της βροχής υπακούει, ξεπλένει τα χρώματα και τα κάνει να λιώνουν. Το πορτοκαλί της φωτιάς γίνεται κίτρινο του ήλιου, το μπλε τ’ ουρανού είναι θαλασσ...
Η ζωή θα σπάσει την σιωπή σου, όταν υπάρχει λόγος να το κάνει.

Η ζωή θα σπάσει την σιωπή σου, όταν υπάρχει λόγος να το κάνει.

Γράφει η Ειρήνη Σταυρακάκη Ο λόγος μου δεν μπορεί να σου μιλήσει, δεν έχει φωνή. Η φωνή του κάπου κρύβεται και διστάζει μπροστά στη θέα του πλήθους. Η βουή δεν είναι το φόρτε της, προτιμά την σιωπή, μέσα από το όνειρο, το γέλιο, το δάκρυ. Η σιωπή την εκφ...
Τίποτα δεν αλλάζει, αν δεν επιλέξεις να κάνεις ένα βήμα πέρα από τον φόβο.

Τίποτα δεν αλλάζει, αν δεν επιλέξεις να κάνεις ένα βήμα πέρα από τον φόβο.

Γράφει η Ειρήνη Σταυρακάκη Διστακτική, μέσα στο φως. Μάγουλα ροδοκόκκινα, χείλη που καίνε, μάτια σμιλεμένα από μπρούτζο. Μάτια μικρά σφιγμένα στην αγκαλιά ενός χαμόγελου. Μια μέρα στα χρώματα από πινελιές της άνοιξης και πιτσιλιές καλοκαιριού. Μια μέρα ιδια...
Ξεκίνα να χορεύεις, σε μια μελωδία που μόνο εσύ ακούς..

Ξεκίνα να χορεύεις, σε μια μελωδία που μόνο εσύ ακούς..

Γράφει η Ειρήνη Σταυρακάκη Βάλε μουσική! Θέλω να νιώσω τις ζεστές πατούσες μου να παγώνουν πάνω στο κρύο πάτωμα. Τα χέρια μου να κυματίζουν και να πετούν σαν τους γλάρους σε μέρη μακρινά. Να διαλέξεις κομμάτι χωρίς στίχους! Θέλω να βουτήξω στη θάλασσα με...
Μην μου μιλάς για το σκοτάδι, απλά κλείσε λίγο τα μάτια σου

Μην μου μιλάς για το σκοτάδι, απλά κλείσε λίγο τα μάτια σου

Γράφει η Ειρήνη Σταυρακάκη Κλείνω τα μάτια, ακουμπώντας τα απαλά με τις παλάμες. Διαλέγω το σκοτάδι, γιατί αυτό μου ταιριάζει. Δένει άψογα με κάθε μου ατέλεια, με κάθε μου απωθημένο και κάθε μου λόγο. Εκεί δεν έχω να κάνω με άλλους, έχω να κάνω μόνο με μένα...
Θέλουν μεράκι και υπομονή οι φίλοι για να μείνουν..

Θέλουν μεράκι και υπομονή οι φίλοι για να μείνουν..

Γράφει η Ειρήνη Σταυρακάκη Είναι φορές που ο χρόνος σε πνίγει, σου γυρίζει την πλάτη και στρίβει τσιγάρο. Εκεί σε φέρνω στο νου σαν μια παλιά ασπρόμαυρη φωτογραφία, που έχει χάσει το φως της. Το χαρτί δεν γυαλίζει και λιώνει στο πρώτο μου δάκρυ. Ένας αέρας ...
Η παρεξηγημένη έννοια της απόρριψης..

Η παρεξηγημένη έννοια της απόρριψης..

Γράφει η Ειρήνη Σταυρακάκη Όλα γύρω μου σιγά σιγά αλλάζουν, παίρνουν σχήματα και μορφές μέσα στα νέφη. Ο χρόνος δεσμεύει τη νιότη, την κερδίζει στο τέλος και της χαρίζει πυρόξανθες αναμνήσεις. Αναμνήσεις κόκκινες, θαμπές, από ανθρώπους που πέρασαν σαν αερι...
Ο καλός φίλος, είναι ανεκτίμητος.

Ο καλός φίλος, είναι ανεκτίμητος.

Γράφει η Ειρήνη Σταυρακάκη Μας είναι αδύνατον να ζήσουμε μόνοι. Νιώθουμε μέσα μας την ανάγκη να δημιουργήσουμε κάτι ξεχωριστό που ευδοκιμεί μόνο μαζί με τον «άλλο», τον δικό μας, τον ξεχωριστό φίλο. Η φιλία είναι ένας από τους πολυτιμότερους λίθους σε αυτή ...
Μ’αρέσει να ποντάρω στον έρωτά σου..

Μ’αρέσει να ποντάρω στον έρωτά σου..

Γράφει η Ειρήνη Σταυρακάκη Μ’ αρέσει να ποντάρω σε σένα. Στο βλέμμα σου, στη θλίψη, που στεγνώνει τα μάτια σου και στα χείλη που ρυτιδιάζουν στο φως. Δεν μπορεί να σταθεί πλάι σου ο χρόνος. Δεν μπορεί να περιμένει στη στάση. Δεν μπορεί να κυλά μηχανικά στη...