Loading posts...
Πολύ σας βαρέθηκα εσάς τους μόνιμα μπερδεμένους!

Πολύ σας βαρέθηκα εσάς τους μόνιμα μπερδεμένους!

Γράφει η Ειρήνη Στέφα Ξέρετε εκείνο που λέει η γενιά μου; "Μπέρδεψε τη βούρτσα με την που-τσα Κι αντί να χτενιστεί γαμήθηκε!" Δεν το ξέρετε; Ίσως μεγάλωσα πολύ. Ίσως η επόμενη γενιά, χρησιμοποιεί κάποια άλλη φράση, για να περιγράψει το χαμό που καθημε...
Να γελάς μωρέ, αυτό έχει μόνο σημασία!

Να γελάς μωρέ, αυτό έχει μόνο σημασία!

Γράφει η Ειρήνη Στέφα Να γελάς μωρέ. Με την ψυχή σου. Αυτό έχεις ανάγκη. Όχι άλλη μιζέρια. Άλλωστε δεν έφτασες εδώ που είσαι σέρνοντας, γλύφοντας και με τα κέρατά σου! Έφτασες τρέχοντας, σε δρόμους που σου έφτιαξαν για να σέρνεσαι. Κι αν πληγώθηκες. Κι αν ...
Θα μου λείπει κάθε αυγή η αγκαλιά σου!

Θα μου λείπει κάθε αυγή η αγκαλιά σου!

Γράφει η Ειρήνη Στέφα Εκείνα τα κλάσματα του δευτερολέπτου την αυγή τα Αγαπώ. Εκεί που το συνειδητό ακόμα δεν έχει ξυπνήσει και το ασυνείδητο ακόμα ξαγρυπνά. Εκεί που ακόμα, είσαι εδώ. Είμαστε μαζί. Εσύ κι εγώ. Είσαι και πάλι εδώ. Μαζί μου. Είμαστε στο κ...
Δίνοντας γεμίζεις φίλε μου! Με αυτό ξεκίνα την χρονιά..

Δίνοντας γεμίζεις φίλε μου! Με αυτό ξεκίνα την χρονιά..

Στην εκπνοή αυτού του χρόνου, κάνοντας τον απολογισμό μου, σκέφτομαι και υπολογίζω, τί έδωσα. Μόνο αυτό. Δεν θα μετρήσω τί πήρα. Μου είναι από αδιάφορο έως βαρύ για την ψυχή μου, το μέτρημα του "πήρα" Δεν "κάθονται" οι αριθμοί να τους μετρήσω. Όσες φορές π...
Εσύ υποσχέθηκες το “για πάντα” κι έφυγες. Εγώ το “τόσο όσο” κι έμεινα. Λοιπόν;

Εσύ υποσχέθηκες το “για πάντα” κι έφυγες. Εγώ το “τόσο όσο” κι έμεινα. Λοιπόν;

Γράφει η Ειρήνη Στέφα Μ´αγαπούσες, έλεγες. Όπως ποτέ δεν είχες αγαπήσει, έλεγες. Και θα με αγαπούσες πάντα. Σε αυτή τη ζωή και στην επόμενη, έλεγες. Δεν θα έχω επόμενη, σου απαντούσα. Ότι προλαβαίνεις σε αυτή, σου έλεγα. Μπα. Θα έχεις. Είμαι σίγουρος. Μας τ...
Φιλιά στους δαίμονές σου από τους δικούς μου αγάπη μου!

Φιλιά στους δαίμονές σου από τους δικούς μου αγάπη μου!

Γράφει η Ειρήνη Στέφα Τόσα πολλά είχα ζητήσει; Ήταν αλήθεια τόσο δύσκολο; Ήθελα μόνο, να με αφήνεις να σε Αγαπώ. Αυτό ήθελα μόνο. Όχι από ´κείνο το σε Αγαπώ, αλλά πρέπει να.. Από το άλλο. Χωρίς "αλλά". Δεν ήθελα τίποτα πίσω. Το ξέρεις. Μόνο να σε Αγαπώ ...
Φύγε από εκεί που δεν έχεις ζωή κορίτσι μου!

Φύγε από εκεί που δεν έχεις ζωή κορίτσι μου!

Γράφει η Ειρήνη Στέφα Τα ξέρω αυτά. Κάπως έτσι χάνονται οι άνθρωποι. Με ένα μνμ, που δεν ήρθε. Έτσι ξεκινά. Πάντα το ίδιο. Και ακολουθούν, οι γνωστές σε όλους δικαιολογίες. Ξεχάστηκα μωρέ. Αμάν. Πώς κάνεις έτσι; Ναι όντως. Πώς κάνεις έτσι; Γιατί τέτοια π...
Δεν είναι που δεν θέλω να σωθώ, είναι που κανείς, δεν μπορεί να σώσει κανέναν!

Δεν είναι που δεν θέλω να σωθώ, είναι που κανείς, δεν μπορεί να σώσει κανέναν!

Γράφει η Ειρήνη Στέφα Δεν τους θέλω τους σωτήρες γαμώτο σου. Όχι γιατί δεν γουστάρω να σωθώ. Αλλά γιατί κανείς, δεν μπορεί να σώσει, κανέναν. Δεν μπορείς να μου λες, τί να κάνω. Δεν μπορείς να μου λες, πώς να το κάνω. Δεν μπορείς να με ρωτάς, γιατί το κάνω....
Πώς καταντούν έτσι οι άνθρωποι που κάποτε αγάπησαν και έζησαν μαζί;

Πώς καταντούν έτσι οι άνθρωποι που κάποτε αγάπησαν και έζησαν μαζί;

Γράφει η Ειρήνη Στέφα Τίποτα δεν έμεινε να μας θυμίζει, τί ζήσαμε. Τα ριμάξαμε όλα. Κάπου ανάμεσα στα συντρίμμια, αχνοφαινόταν παλιότερα μια λάμψη. Εκεί είχες αφήσει τη φλόγα. Μα έσβησε τώρα κι αυτή και δεν μπορείς πια να την ξανά ανάψεις. Κι αναρωτιέσαι...
Εσύ επέλεξες το εκεί κι εγώ ζω εδώ. Τώρα πια, θα ζήσεις με αυτό!

Εσύ επέλεξες το εκεί κι εγώ ζω εδώ. Τώρα πια, θα ζήσεις με αυτό!

Γράφει η Ειρήνη Στέφα Θυμάμαι τότε που έτρεχα μέρες ολόκληρες, γιατί αρρώστησε το σκυλί κι εσύ δεν ήσουν εδώ, αλλά εκεί. Τότε που με πήρε τηλέφωνο ο δάσκαλος να τρέξω σχολείο, γιατί χτύπησε το παιδι κι εσύ δεν ήσουν εδώ,  αλλά εκεί. Όταν έπρεπε να βρω...