Loading posts...
Μαλβίνα λείπεις. ΚΑΡΑΤΣΕΚΑΡΙΣΜΕΝΟ.

Μαλβίνα λείπεις. ΚΑΡΑΤΣΕΚΑΡΙΣΜΕΝΟ.

Γράφει η Ιωάννα Νικολαντωνάκη. Αναλλοίωτη φιγούρα. Μαύρο μαλλί, καταγάλανα μάτια, τονισμένα φρύδια και κατά κόκκινο κραγιόν. Φιγούρα που ίσως δεν προέδιδε το μεγαλείο και την οξύτητα του μυαλού σου, που κατέληγε σε λόγο καθαρό, ατρόμητο, σταράτο. Με όποιο ...
Την ώρα που αποκαθηλώνονται τα “πρέπει” της ζωής

Την ώρα που αποκαθηλώνονται τα “πρέπει” της ζωής

Γράφει η Ελένη Αράπη. Η θέση της σύγχρονης Γυναίκας είναι πολύπλοκη και επιβαρυμένη. Από μικρή σκύβει το κεφάλι και ακολουθεί το μονοπάτι που κάποιοι άλλοι έστρωσαν γι΄αυτήν. Καλό παιδί, άριστη μαθήτρια, τέλεια επαγγελματίας, πανέμορφη, πιστή σύζυγος, πρότυπο...
Η γυναίκα ξέρει να δίνει, να δίνεται αλλά και να φεύγει.

Η γυναίκα ξέρει να δίνει, να δίνεται αλλά και να φεύγει.

Γράφει η Θεανώ Διολή. Δες εκεί, ναι εκεί, σωστά κοιτάς, εκεί ακριβώς που κατευθύνει το δάχτυλό μου το βλέμμα σου, εκεί στην πόρτα της εξόδου. Δε χωράς πια στη ζωή μου. Αρκετά! Δεν το πιστεύεις; Κάτσε, κάτσε να σου την ανοίξω εγώ καλύτερα και μάλιστα διάπλατα...
Η απώλεια, είναι καλά κρυμμένη μέσα στην ψυχή.

Η απώλεια, είναι καλά κρυμμένη μέσα στην ψυχή.

Γράφει η Στέλλα Γρηγοροπούλου. Μόνο το κλάμα της άκουσα. Ανέβαινε  τα σκαλιά. Μάλλον πιο σωστά, την ανέβαζαν από τα σκαλιά. Έφυγε! Έτσι κατάλαβα. Ανέκφραστη όπως πάντα σε αυτές τις καταστάσεις, απλά έκατσα και περίμενα να την αγκαλιάσω. Δεν θα μπορούσα να...
Οι δράκοι των παραμυθιών υπάρχουν κι ας μας τελείωσαν τα παραμύθια..

Οι δράκοι των παραμυθιών υπάρχουν κι ας μας τελείωσαν τα παραμύθια..

Γράφει η Κατερίνα Αλεξοπούλου. Ξέρεις, πάει καιρός από τότε που έπαψα να πιστεύω στα χιλιοειπωμένα παραμύθια. Ήταν όταν πέρασα το κατώφλι της ενηλικίωσης και διέσχισα το μονοπάτι που οδηγεί στον κόσμο των μεγάλων. Οι κακοί λύκοι και οι μάγισσες που κάποτε τ...
Μην σκοτώνεις την θηλυκότητά σου

Μην σκοτώνεις την θηλυκότητά σου

Γράφει η Blonde Komando. Τακτοποιώντας μία πρωινή υποχρέωση σήμερα, ήλθα πρόσωπο με πρόσωπο με τη νέα γενιά γυναικών…κάπου κοντά στα 18. Για την ακρίβεια έμοιαζαν με γυναίκες αλλά δεν παίρνω και όρκο.Τα μαλλιά τους ήταν βαμμένα στο επίκαιρο κόκκινο του πασχαλ...
Πριν γίνεις δάσκαλος, πρέπει άνθρωπος να ‘σαι…

Πριν γίνεις δάσκαλος, πρέπει άνθρωπος να ‘σαι…

Γράφει η Ελένη Αράπη. Νομίζεις ότι είναι εύκολο να είσαι δάσκαλος, ότι αρκεί και μόνο ένας παραγεμισμένος εγκέφαλος για να σε κάνει ψυχής αγωγό. Όσο περνάνε τα χρόνια, όσο πιο πολύ μαθητεύω στη μαθητεία, τόσο πιο πολύ νιώθω ότι ο χαρισματικός δάσκαλος εντέλε...
Μάνα στην εποχή της κρίσης ή μάνα σε κρίση;;

Μάνα στην εποχή της κρίσης ή μάνα σε κρίση;;

Γράφει η Μαρία Βουζουνεράκη. «Αν η γυναίκα παρομοιάζεται με λουλούδι, τότε τη μάνα θα πρέπει να την παρομοιάζουμε με μια όμορφη ανθισμένη γλάστρα, όλο ζωή… Και ύστερα είναι να μην έκαναν χρυσές δουλειές την Κυριακή τα ανθοπωλεία… και να μην λένε και πολλοί πω...
Οι άνθρωποι καταλαβαίνουν πάντα ακόμα κι αν αυτό τους πονά..

Οι άνθρωποι καταλαβαίνουν πάντα ακόμα κι αν αυτό τους πονά..

Γράφει η Βαλέρια Γιώτη. Αγαπησέ την. Αγαπησέ την τα πρωινά της Κυριακής που λυσσάει να χωθεί στην αγκαλιά σου κι ας παρεξήγησες τα μεθυσμένα λόγια της το Σάββατο το βράδυ. Αγκάλιασε την όταν βλέπεις πως φρικάρει και βρίζει τη ζωή της με τόσο θυμό. Μην την ...
Φτάνουν πια, τα διακοσμητικά κρεβάτια!!

Φτάνουν πια, τα διακοσμητικά κρεβάτια!!

Γράφει η Μαρία Βουζουνεράκη. «Τι κάνεις εσύ, που χάθηκες;» Ισα που πρόλαβα να θρονιαστώ στην καρέκλα του μικρού καφέ που είπαμε να μαζευτούμε. Γυναικοπαρέα, Κυριακή απόγευμα. Χωρίς να το σκεφτώ απαντώ: «μα ξέρω και εγώ; προλαβαίνω και ζω;» Έξι κεφάλια γύρι...