Loading posts...
Πρώτα «δεν μπορώ να ζήσω χωρίς εσένα» μετά, όλα τελειώνουν.

Πρώτα «δεν μπορώ να ζήσω χωρίς εσένα» μετά, όλα τελειώνουν.

«Έτσι πάει. Αυτή είναι η σειρά. Πρώτα «δεν μπορώ να ζήσω χωρίς εσένα» μετά, όλα τελειώνουν. Αλυσίδα: Σε θέλω σε ερωτεύομαι. Αλαζονική μονογαμία που τη βαφτίζω αφοσίωση. Σε βαριέμαι μετά. Σε βλέπω να μασάς και σε μισώ μετά. Δεν με καβλώνεις πια. ...
Ένα αστείο χαζό, εγώ χωρίς εσένα…

Ένα αστείο χαζό, εγώ χωρίς εσένα…

Γράφει η Φλώρα Σπανού. Περπατούσε μες τη βροχή το απόβραδο και η μόνη του σκέψη ήταν εκείνη. Εκείνη της οποίας την εικόνα δεν μπορούσε να διαγράψει από το μυαλό. Οι σκέψεις βάραιναν τόσο πολύ το σώμα του που πλέον του ήταν αδύνατον να περπατήσει άλλο. Κάθισ...
Να μην χορταίνω το άγγιγμά σου

Να μην χορταίνω το άγγιγμά σου

Γράφει η Μπάρμπυ Κορμαρή Κοιμάσαι…κι εγώ κάθομαι δίπλα σου και σε κοιτάζω. Ώρες ατέλειωτες μπορώ να στέκω εκεί και να χαζεύω τη μορφή σου. Το πρόσωπό σου είναι απίστευτα ήρεμο. Έχοντας χάσει όλη την ένταση της ημέρας έχεις μια έκφραση τόσο γλυκιά που με τρε...
Όποιος αγαπάει, μένει κι επιμένει

Όποιος αγαπάει, μένει κι επιμένει

Γράφει η Εύα Αρβανιτάκη "Μου είπες πως όποιος αγαπάει επιστρέφει. Και σου είπα, λάθος όποιος μετανιώνει επιστρέφει, όποιος αγαπάει μένει" Στην ζωή τα πράγματα είναι απλά. Εμείς οι άνθρωποι τα κάνουμε δύσκολα με το "χαζό" μυαλό μας. Θα μου πείτε δεν αγ...
Για εσένα, που σε τρομάζουν οι καταιγίδες της ζωής

Για εσένα, που σε τρομάζουν οι καταιγίδες της ζωής

Από μικρή με τρόμαζαν οι καταιγίδες. Κάθε φορά που υποψιαζόμουν πως καταφθάνουν, κρυβόμουν κάτω από τα σκεπάσματα ή τρύπωνα στην αγκαλιά της μητέρας μου, για να προστατευτώ δήθεν. Μεγαλώνοντας, προσπάθησα να το δουλέψω μέσα μου και νομίζω πως μέχρι στιγμής τα ...
Ο έρωτας σε ξεγυμνώνει και σε συνεπαίρνει

Ο έρωτας σε ξεγυμνώνει και σε συνεπαίρνει

Γράφει η Αλεξάνδρα Γεωργίου Ξαγρύπνια. Ηθελημένη κατάσταση. Θα βασανίσεις το σώμα σου σκόπιμα. Θα παλέψεις με το θεό Ύπνο και όλες σου τις βιολογικές λειτουργίες. Θα μεταμορφωθείς σε άγριο θηρίο μέσα στο κλουβί της νύχτας. Θα πετάξεις τα σκεπάσματα από πάν...
Άλλη μια φορά που γυρνάς στο μυαλό μου

Άλλη μια φορά που γυρνάς στο μυαλό μου

Καλοκαίρι ήταν νομίζω όταν σε είδα πρώτη φορά. Νομίζω Ιούλιος; Ίσως κι Αύγουστος, έχουν περάσει τόσοι μήνες. Όχι λάθος, χρόνια έχουν περάσει. Εμένα, όμως μου φαίνεται σαν να ’ταν χθες. Είχε ήλιο θυμάμαι, απογεύμα ήταν. Δε θυμάμαι που πήγαινα, αλλά θυμάμαι τη σ...
Μην δίνεις παράταση στο “αντίο” με περιττές συγγνώμες

Μην δίνεις παράταση στο “αντίο” με περιττές συγγνώμες

Γράφει η Αναστασία Θεοφανίδου. Αν υπάρχει μια μόνο λέξη που χαρακτηρίζει τον σύγχρονο άνθρωπο, τότε αυτή η λέξη είναι συμβιβασμός. Συνώνυμη του συμβιβασμού είναι η υποχώρηση. Τώρα εδώ, πολλοί διαφωνούν κι ακριβώς εκεί αρχίζει το πρόβλημα. Το πρόβλημα, λοιπόν...
Και τώρα που σ’ερωτεύομαι, τι γίνεται;;

Και τώρα που σ’ερωτεύομαι, τι γίνεται;;

Θα σου πω ένα μυστικό. Αρχίζω να σ’ ερωτεύομαι. Σκεφτόμουν, πώς καταλαβαίνεις άραγε ότι ερωτεύεσαι; Δε μου κάνουν τόση σημασία αυτά που λένε όλοι. Ότι τάχα θες να βλέπεις τον άλλο πιο πολύ, ότι ζεις σε ροζ συννεφάκια κι αδημονείς πότε θα ξαπλώσετε στο κρεβάτι....
Είναι αυτός ο άνθρωπος μου

Είναι αυτός ο άνθρωπος μου

Μια φορά κι έναν καιρό. Έτσι ξεκινάνε τα παραμύθια. Καμία φορά και κανέναν καιρό, ή τον κακό τους τον καιρό θα πούμε εμείς, γιατί ακόμα κι αν μας άρεσαν τα παραμύθια όταν ήμασταν μικροί, μόλις συνειδητοποιήσαμε πως δεν υπάρχουν, σπάσαμε τόσο τα μούτρα μας, π...