Χωρισμος Archives - LoveLetters
Loading posts...
Λείπεις κι όμως είσαι πάντα εδώ..

Λείπεις κι όμως είσαι πάντα εδώ..

Γράφει η Ελένη Τσακίρη Με πόσες λέξεις να περιγράψω την απουσία σου; Αυτή χρωματίζει με μελανά χρώματα την καθημερινότητα μου. Με αυτή προσπαθώ να συμβιώσω καθημερινά. Εκείνη δεν μ αφήνει λεπτό μόνη. Λείπεις κι όμως είσαι εδώ πανταχού παρών. Σε κάθε λέ...
Κουράστηκα να προσπαθώ για κάτι που για σένα δεν υπήρξε ποτέ..

Κουράστηκα να προσπαθώ για κάτι που για σένα δεν υπήρξε ποτέ..

Γράφει η Cookie Dough Αντέχω, δες με.. αντέχω ακόμα.. ανάμεσα σε εφιαλτικές ημικρανίες και δυνατά παυσίπονα, τη μια βουλιάζοντας σε χάπια και αλκοόλ και την άλλη γελώντας με το ζόρι, αντέχω.. Αντέχω, υπομένω, περιμένω και συχνά επιμένω.. Έτσι, απλά. Υπάρχ...
Μια αγκαλιά σου θέλω μονάχα, δεν αντέχω το πόσο μου λείπεις!

Μια αγκαλιά σου θέλω μονάχα, δεν αντέχω το πόσο μου λείπεις!

Γράφει ο Σάκης Χαλβαντζής Μου λείπεις, ρε γαμώτο... Μου λείπεις κι απόψε και χθες και προχθές και αύριο θα μου λείπεις. Αύριο θα μου λείπεις ακόμη περισσότερο. Δεν ξέρω αν νοιάζεσαι, δεν ξέρω αν νιώθεις αλλά... θέλω να σου ζητήσω μια τελευταία, έστω, χάρ...
Στην απόρριψη, να φεύγεις με αξιοπρέπεια και ψηλά το κεφάλι

Στην απόρριψη, να φεύγεις με αξιοπρέπεια και ψηλά το κεφάλι

Γράφει η Ρένα Γέρου Λένε το πιο δύσκολο στη ζωή δεν είναι να αγαπήσεις μα να αγαπηθείς. Έτσι λένε κι έχουν δίκιο. Σπάνια συγχρονίζονται οι αγάπες. Όταν συμβαίνει είναι ξεχωριστό, μοναδικό κι υπέροχο. Μα τόσο σπάνιο. Αλλιώς θα κοιτούσαμε τριγύρω και θα δι...
Η ώρα για εξηγήσεις ήταν λίγο πριν σε ξεπεράσω..

Η ώρα για εξηγήσεις ήταν λίγο πριν σε ξεπεράσω..

Γράφει η Μπάρμπυ Κορμαρή Σε είδα χθες τυχαία σ’ ένα μπαρ. Στεκόσουν σε μια άκρη με τους φίλους σου. Είχες στο χέρι σου ένα μπουκάλι μπύρα και μιλούσες κάνοντας διαρκώς χειρονομίες και γελώντας δυνατά. Παραλίγο να σε προσπεράσω χωρίς να σε προσέξω. Όμως γύρι...
Υπήρξαμε μαζί, κάποτε, σε κάποιο χρόνο!

Υπήρξαμε μαζί, κάποτε, σε κάποιο χρόνο!

Γράφει η Μάρω Γκούτσια Δες πως μας τα έφερε η ζωή. Μου έδωσες τα κλειδιά για να επισκεφθώ το σπίτι σου. Θα σε περίμενα. Όπως κάποτε μέσα στο πέρασμα του χρόνου. Άνοιξα την καγκελόπορτα, προχώρησα λίγο πιο μέσα στον κήπο. Θυμήθηκα το μέρος που έβαζες τη γλά...
Κι αν κατάφερες από την ζωή σου να με βγάλεις, από τη δική μου δεν έφυγες ποτέ.

Κι αν κατάφερες από την ζωή σου να με βγάλεις, από τη δική μου δεν έφυγες ποτέ.

Γράφει ο Παντελής Χατζηκυριάκου Χαμηλός φωτισμός, λίγη μουσική από τον αγαπημένο μας σταθμό και τα χέρια μας άρρηκτα μπλεγμένα το ένα μέσα στο άλλο. Είναι φορές που δεν χρειάζεται πολλά ο άνθρωπος για να νιώσει ευτυχισμένος. Ήταν αργά, σε λίγο θα έπρεπε να ...
Μη φοβάσαι μου είπες, μαζί μου είπες, κι ύστερα χάθηκες..

Μη φοβάσαι μου είπες, μαζί μου είπες, κι ύστερα χάθηκες..

Γράφει ο Nick Murdoch Το άστρο του δειλινού πάντα θα σου δείχνει τον δρόμο που τόσο πολύ ποθείς μου είχες πει, και εγώ έκλεισα τα μάτια μου και ονειρεύτηκα τη πιο κρυφή μου επιθυμία. Πιάσε το χέρι μου, ακολούθησε με και μη φοβάσαι είχες πει. Δεν φοβήθηκα ...
Τίποτα πια, μόνο σιωπή, εγωισμός κι ένας λυγμός που ποτέ δεν έγινε δάκρυα.

Τίποτα πια, μόνο σιωπή, εγωισμός κι ένας λυγμός που ποτέ δεν έγινε δάκρυα.

Γράφει η Μαρία Χριστοδούλου Ένας λυγμός που καραδοκεί μα ποτέ δεν ξεσπάει, ένα κύμα που κτυπάει τα βράχια μα ποτέ δεν ξεχύνεται, ένα δάκρυ που θολώνει την ματιά μα ποτέ δεν κυλάει. Αυτό είχε μάθει στη ζωή του, αυτός ήταν ο τρόπος που ήξερε να ζει και να βι...
Κι εγώ κουράστηκα, και άδειασα και δεν θυμάμαι πια..

Κι εγώ κουράστηκα, και άδειασα και δεν θυμάμαι πια..

Γράφει η Δήμητρα Αποστολοπούλου Δεν ήσουν καλά. Έκανα να σου μιλήσω και εσύ με έδιωχνες μακριά σου. Μα εγώ δεν έφυγα! Έκανα ένα βήμα πιο πίσω. Ήθελα να ξέρεις ότι είμαι κοντά σου. Έγυρα να σε αγκαλιάσω και εσύ με έσπρωχνες. Μα εγώ δεν έφυγα! Έκατ...