Loading posts...
Ο καλός προπονητής, είναι συνοδοιπόρος ζωής και προστάτης ψυχής!

Ο καλός προπονητής, είναι συνοδοιπόρος ζωής και προστάτης ψυχής!

Γράφει ο Παντελής Χατζηκυριάκου Με την πάροδο του χρόνου και με την ολοένα και μεγαλύτερη είσοδο του αθλητισμού στην ζωή του ανθρώπου, κάποιες στερεότυπες αντιλήψεις αναφορικά με την ανατροφή και την εξέλιξη του παιδιού και των φορέων που την επιτυγχάνουν, ...
Όταν καταλάβεις το “αργά” είναι ήδη οριστικό και αμετάκλητο..

Όταν καταλάβεις το “αργά” είναι ήδη οριστικό και αμετάκλητο..

Γράφει ο Κωστής Παναγιωτόπουλος Ξέρετε οι άνθρωποι είμαστε παράξενα όντα, δεν μπορώ να σκεφτώ άλλο χαρακτηρισμό, πιο ήπιο μιας και πρέπει να κρατήσω ένα επίπεδο. Εκτίμησε κάτι τώρα γιατί όταν θα το χάσεις θα είναι αργά, κλισέ αλλά διάολε τόσο μα τόσο αληθι...
Τώρα πια, μπορώ να διακρίνω τους ανθρώπους από τ’ ανθρωπάκια

Τώρα πια, μπορώ να διακρίνω τους ανθρώπους από τ’ ανθρωπάκια

Γράφει η Ελπίδα Γεωργακοπούλου Συμβουλευτική Ψυχολόγος/ Ειδική Παιδαγωγός Τώρα πια, κοιτώντας μέσα μου αντιλαμβάνομαι ότι σε όλα αυτά τα χρόνια της ζωής μου, πέρασαν άνθρωποι και ανθρωπάκια που περπάτησαν στα δικά μου μονοπάτια, άλλοι άφησαν σκουπίδια και ...
Δεν είναι πάντα εύκολο να δίνεις τις μάχες σου με αξιοπρέπεια..

Δεν είναι πάντα εύκολο να δίνεις τις μάχες σου με αξιοπρέπεια..

Γράφει η Ρένα Γέρου Η αλήθεια είναι πως όταν με πνίγει το δίκιο για κάτι σημαντικό, δεν θα σταθώ "στο ύψος" μου για πολύ. Κυρίως όταν παλεύω για δικαιώματα των παιδιών μου ή με την ελληνική γραφειοκρατία. Τότε το "χάνω" κάπως, βγαίνω εκτός εαυτού. Κλειδώ...
Έλα να σου φορέσω την ταμπελίτσα σου “κουκλίτσα” μου

Έλα να σου φορέσω την ταμπελίτσα σου “κουκλίτσα” μου

Γράφει η Σαντίνα Δεναξά "Κουκλίτσα" μια λέξη, μια ζωή, χίλιοι καημοί. Μέσα σ' αυτή περικλείονται ψυχαναγκασμοί αιώνων. Γίνεται στόχος και προτεραιότητα. Αυτοσκοπός κι υπέρτατη αρετή. Διότι ένα κοριτσάκι κι αργότερα μια γυναίκα αν δεν είναι αυτό που η π...
Εγώ σήμερα, θα επιλέξω εσκεμμένα την αγάπη και θα διαγράψω το μίσος.

Εγώ σήμερα, θα επιλέξω εσκεμμένα την αγάπη και θα διαγράψω το μίσος.

Γράφει η Περσεφόνη Χρυσαφίδου Μεγαλώνουμε, είτε το θέλουμε, είτε όχι. Είτε το συνειδητοποιούμε, είτε η ψυχή μας παραμένει αθώα όπως ακριβώς η ψυχή ενός μικρού παιδιού. Οι ζωές μας αλλάζουν από τη μία στιγμή στην άλλη και καμία μέρα δεν είναι ολότελα ίδια με...
Είμαστε κι εμείς που αγαπάμε με πράξεις και όχι με λέξεις.

Είμαστε κι εμείς που αγαπάμε με πράξεις και όχι με λέξεις.

Γράφει η Ιωάννα Πιτσιλλή Αν ο κόσμος μας χωριζόταν στους Μεν και τους Δεν, τότε εμείς χωρίς αμφιβολία καμιά θα είμασταν στους Δεν. Όχι γιατί σνομπάρουμε τους Μεν, αλλά γιατί τα χνώτα μας δεν έτυχε να ταιριάξουν με τα δικά τους. Απλά! Είμαστε εμείς που Δ...
Μήπως η ζωή αξίζει περισσότερο χωρίς ρόλους και σενάρια;

Μήπως η ζωή αξίζει περισσότερο χωρίς ρόλους και σενάρια;

Γράφει η Μαρίσα Παππά Τον ρόλο που υποδυόμαστε στην ζωή μας τον διαλέξαμε και τον χαράξαμε μόνοι μας, κανένας δεν μας τον επέβαλλε. Χωρίς κανένα ίχνος υπερβολής στρώσαμε τον δρόμο μας με τριαντάφυλλα ή αγκάθια, ανάλογα την περίσταση. Κάποιες φορές διστάσα...
Το αλκόολ είναι η δικαιολογία για τις αλήθειες που θες να πεις!

Το αλκόολ είναι η δικαιολογία για τις αλήθειες που θες να πεις!

Γράφει η NO*RL*IZ Οι μεθυσμένες κουβέντες λένε πάντα αλήθειες. Το φώναζε ένας πιτσιρικάς με σπρέυ πάνω σε έναν αθηναϊκό τοίχο. Από αυτούς που γίνονται πίνακας σκέψεων, αισθημάτων, κραυγών. Κραυγή απόγνωσης για το παλικάρι. Και ήταν δεν ήταν 18 χρονών. «Κοίτ...
Άσχημές ψυχές κρυμμένες σε ανθρώπους που μοιάζουν άγγελοι.

Άσχημές ψυχές κρυμμένες σε ανθρώπους που μοιάζουν άγγελοι.

Γράφει η Νένα Παπαδοπούλου Άσχημες ψυχές που αργείς να τις ανακαλύψεις… Άσχημές ψυχές κρυμμένες σε ανθρώπους που μοιάζουν άγγελοι. Ένα θέμα, από κείνα που έχω αφήσει ξεχασμένα στο συρτάρι μου για μήνες. Φοβάμαι να το ξεκινήσω, φοβάμαι τις λέξεις με...