O μικρός σου αδερφός, είναι το καλύτερο δώρο που σου έκαναν οι γονείς σου!

Γράφει η Περσεφόνη Χρυσαφίδου   "Ποιος έχει ανάγκη από υπερήρωες, όταν η ζωή σου χαρίζει έναν αδερφό;" Η αλήθεια είναι πως όταν γύρω στα 4 αποκτάς αδερφό, τα πράγματα δεν είναι ακριβώς όπως τα περιμένεις. Στην αρχή, όπως όλα τα μωρά, φαίνεται κι ...
Continue reading

Στον δικό μας Παράδεισο έχω σημαδέψει ένα νησί, μόνο για εμάς!

Γράφει η Blonde Commando Πάλι σε κουβάλησα μαζί μου στις θάλασσες που ταξίδεψα. Έψαχνα το πρόσωπό σου στα μπαράκια του νησιού. Ήσουν στη σκέψη μου στα φεγγάρια και στα ηλιοβασιλέματα. Όπως εκείνο το πρώτο μας καλοκαίρι μαζί, όπως εκείνη η στιγμή που σε ερωτ...
Continue reading

Εκείνοι που θεωρείς “δεκανίκια” έχουν ψυχή δυνατή και καθαρή.

Γράφει η Ιωάννα Πιτσιλλή Με μια  γκρι σκιά φωλιασμένη στο βλέμμα και με ένα μαραμένο χαμόγελο στων χειλιών την άκρη που όμως δεν λέει ποτέ μα ποτέ να γλιστρήσει και να πιάσει πάτο! Κάπως έτσι μπορείς να τους ξεχωρίσεις μέσα στο πλήθος. Οι «άνθρωποι δε...
Continue reading

Το μαζί αντέχει μόνο στο “πολύ” και στο “όλα ή τίποτα”

Γράφει η Αργυρώ Αμπατζίδου ‘‘Όλα ή τίποτα μαζί σου’’, λέει ο Μιχάλης Χατζηγιάννης, το λέω όμως κι εγώ. ‘‘Πήγαινέ με ως τ’ άστερια ή ως τον γκρεμό’’... Άκου λοιπόν τι έχω να σου πω εγώ! Ακου τη δική μου εκδοχή της ιστορίας. Άκουσέ με μωρό μου και βάλτο κα...
Continue reading

Η μάχη με το ανεκπλήρωτο, είναι πάντα χαμένη αγάπη μου

Γράφει η Χριστίνα Ρογκάκου Γεια σου αγάπη μου, ελπίζω να είσαι καλά. Έχει περάσει καιρός από τότε που σε είδα τελευταία φορά και μου έχεις λείψει πολύ. Φυσικά μόνο το μυαλό μου, δεν μπορεί να παραπονεθεί για την έλλειψη σου. Κρατάς κύριο ρόλο εκεί κι αυ...
Continue reading

Κάθε μέρα όλα ίδια κι όμως τόσο διαφορετικά..

Γράφει η Ελένη Σάββα Όταν κοιτώ τον ουρανό, τα σύννεφα, τ' αστέρια, το φεγγάρι σκέφτομαι πόσο απέραντος είναι αυτός ο κόσμος κι αυτό είναι κάτι που ποτέ δεν σταματά να με εκπλήσσει! Κάθε μέρα, όλα είναι ίδια κι όμως τόσο διαφορετικά!  Μ'αρέσει να κοιτάω ...
Continue reading

Με τίποτα λίγο και περίπου χλιαρό δεν χόρτασε καμιά ψυχή να ξέρεις. 

Μην κάνεις βήμα πίσω. Φύγε. Δεν είναι η στιγμή ούτε να δειλιάσεις, ούτε να θυμηθείς, ούτε να αναρωτηθείς για το λάθος και το σωστό. Φύγε. Έπρεπε να το είχες κάνει εκείνη την πρώτη φορά που είδες στο βλέμμα του το τέλος. Έπρεπε να το είχες κάνει εκείνη την...
Continue reading

Είναι λύτρωση ο άνθρωπος που θα αγκαλιάσει την ψυχή σου

Γράφει η Μαρίσα Παππά Ένιωσε την ανάγκη να μιλήσει και να πει αυτά που τόσα χρόνια κρατούσε βαθιά φυλαγμένα μέσα στην ψυχή της. Ένιωσε την ανάγκη να σκύψει τρυφερά σε έναν ώμο να ξεκουράσει τις πίκρες της, τους καημούς της και τα βάσανά της που βάραιναν ...
Continue reading

Αντίο φόβε μου! Με κούρασες και δεν σε χρειάζομαι πια.

Γράφει η Μπάρμπυ Κορμαρή Και τώρα οι δυο μας. Έφτασε η ώρα να σε αντιμετωπίσω. Καιρό τώρα σε αποφεύγω, κάνω σα να μην υπάρχεις και σε αγνοώ, ελπίζοντας πως θα εξαφανιστείς. Όμως εσύ είσαι πάντα εκεί, να στοιχειώνεις τη ζωή μου και να βάζεις τρικλοποδιές ...
Continue reading

Καλός ήσουν ρε έρωτα, αλλά ξέχασες πως εγώ γεννήθηκα κυνηγός.

Γράφει η Δώρα Σαμαρά Φωνές, φωνές, φωνές. Μόνο φωνές, σαν τυφώνας ξεσπούν γύρω απ'το μυαλό της και την τυλίγουν. '' Να γελάς '', ''να προσέχεις '', ''αφέσου ελεύθερη να ζήσεις '', ''μη δίνεσαι'', '' μην αφήνεσαι'', '' να είσαι έτσι '', ''να είσαι αλλιώς ''....
Continue reading

Εάν διαθέτεις αγάπη, συμπάθεια και συγχώρεση, χάρισέ τα πρώτα σε εσένα.

Μια παλιά σχέση τελειώνει, χωρίς να πέφτει η αυλαία της. Άνθρωποι φεύγουν, απομακρύνονται, σιωπούν. Το σπίτι σου, οι άνθρωποί σου, μοιάζουν διαφορετικοί μόνο και μόνο επειδή εσύ αλλάζεις. Η δουλειά, οι στόχοι, η πίστη, ήταν εκείνα που μέχρι τώρα σε κράταγαν ...
Continue reading

Είναι εκείνο το κομμάτι της ψυχής μου, που δεν ανήκει πουθενά. Ούτε σε εμένα.

Γράφει η NO*RL*IZ Τρελλό στριφογύρισμα. Είναι αυτή η ώρα που με τσακίζει περισσότερο από όλες. Η ώρα που πέφτω στο κρεβάτι για ύπνο και μόνο να κοιμηθώ δεν μπορώ. Το μυαλό μου κινείται με ιλιγγιώδη ταχύτητα ανατρέχοντας σε κάθε δευτερόλεπτο της μέρας που βα...
Continue reading
Load More

Editorial

Η ζωή ξεκινά, την στιγμή που ξέρεις ποιον φοβάσαι να χάσεις..

Η ζωή ξεκινά, την στιγμή που ξέρεις ποιον φοβάσαι να χάσεις..

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Υπάρχει πάντα μια στιγμή που κλειδώνεις. Κλείνεις ρολά και δεν μπορεί να μπει κανείς. Κλείνεις ακόμα και την πιο μικρή χαραμάδα. Δεν αφήνεις χώρο να περάσει κανείς και τίποτα. Είναι η στιγμή της παραδοχής και της αποδοχής. Είν...
Κι αν όλα αλλάξουν, εσύ, το όλα μου, το πολύ μου και το πάντα μου, δεν άλλαξε ποτέ!

Κι αν όλα αλλάξουν, εσύ, το όλα μου, το πολύ μου και το πάντα μου, δεν άλλαξε ποτέ!

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Οι πραγματικές αλλαγές στην ζωή γίνονται χωρίς πολλά λόγια. Χωρίς καν να τις προγραμματίσεις και να τις βάλεις σε επεξεργασία. Γίνονται μέσα σου σιωπηλά, ήρεμα, χωρίς τυμπανοκρουσίες και φωνές. Κι ένα πρωί ξυπνάς και προσπαθεί...
Δεν πειράζει αν δεν αντέχουν το “πολύ” σου. Δεν φταις εσύ, για το “λίγο” τους.

Δεν πειράζει αν δεν αντέχουν το “πολύ” σου. Δεν φταις εσύ, για το “λίγο” τους.

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Σταμάτα να φοβάσαι να νιώσεις άνθρωπέ μου!  Είσαι θυμωμένος κι είναι δικαίωμά σου! Είσαι πικραμένος, αγανακτισμένος, απογοητευμένος, και προσπαθείς να βάλεις μέτρο και όριο στα συναισθήματά σου. Τρέμεις μην τυχόν και ξεφύγεις από...
Ο χρόνος σου, είναι δανεικός. Μην τον σπαταλάς.. δεν θα γυρίσει πίσω!

Ο χρόνος σου, είναι δανεικός. Μην τον σπαταλάς.. δεν θα γυρίσει πίσω!

Της Σοφίας Παπαηλιάδου Κι έρχεται που λες ένα πρωί, που αποφασίζεις να κυρήξεις «παύση πυρός». Όχι, μην τρομάζεις, δεν μιλάω για παύση ζωής. Aυτή και να θελες δεν περιμένει λεπτό. Σου μιλάω όμως για όλες εκείνες τις μικρές κι ανώφελες μάχες που βάζεις ...
Σ’αγαπάω. Μόνο. Πάντα.

Σ’αγαπάω. Μόνο. Πάντα.

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Τι τις θες ρε κόσμε τόσες άδειες γλώσσες; Γυρνάει αυτός ο στίχος από χθες στο μυαλό μου. Πόσες άδειες γλώσσες, πόσες κενές λέξεις, πόσα κούφια λόγια χρησιμοποιείς για να κρύψεις την αλήθεια σου; Πόσο φοβάσαι να πεις εκείνα τ...
Load More

Featured

Θα θελα να ήμουν εκεί, σε κάθε στιγμή που υπήρξες χωρίς εμένα.

Γράφει ο GA.NF Kοιτάω κρυφά παλιές σου φωτογραφίες. Φωτογραφίες από τότε που δεν υπηρχα στην ζωή σου. Οι εικόνες όμως που αντικριζω ταξιδεύουν το δικό μου μυαλό σε πολλά"αν". Ταξίδια σε διάφορα μέρη της γης κι εγώ, προσπαθώ να μπω μέσα τους έχοντας σκοπό ...
Continue reading

Serendipity

Ταξιδεύοντας, μαθαίνεις να ζεις, ν’αγαπάς και να χτίζεις μνήμες..

Γράφει ο Γιώργος Ζώσης Άλλη μια νύχτα του Φλεβάρη σ’ένα ταξίδι δίχως τελειωμό, βρίσκομαι στο ενδιάμεσο. -Λονδίνο, Άμστερνταμ, ή Βερολίνο; -Όχι αγαπητέ φίλε μου, αναγνώστη. Κάπου στη Γενεύη, μεταξύ Λονδίνου κάνοντας το λεγόμενο "stop-over", 15 ώρες στάση,...
Continue reading